zapadać - Wielki słownik języka polskiego PAN

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zapadałem +(e)m zapadał	zapadałam +(e)m zapadała	zapadałom +(e)m zapadało	zapadaliśmy +(e)śmy zapadali	zapadałyśmy +(e)śmy zapadały
2 os.	zapadałeś +(e)ś zapadał	zapadałaś +(e)ś zapadała	zapadałoś +(e)ś zapadało	zapadaliście +(e)ście zapadali	zapadałyście +(e)ście zapadały
3 os.	zapadał	zapadała	zapadało	zapadali	zapadały

bezosobnik: zapadano

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę zapadał będę zapadać	będę zapadała będę zapadać	będę zapadało będę zapadać	będziemy zapadali będziemy zapadać	będziemy zapadały będziemy zapadać
2 os.	będziesz zapadał będziesz zapadać	będziesz zapadała będziesz zapadać	będziesz zapadało będziesz zapadać	będziecie zapadali będziecie zapadać	będziecie zapadały będziecie zapadać
3 os.	będzie zapadał będzie zapadać	będzie zapadała będzie zapadać	będzie zapadało będzie zapadać	będą zapadali będą zapadać	będą zapadały będą zapadać

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		zapadajmy
2 os.	zapadaj	zapadajcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zapadałbym bym zapadał	zapadałabym bym zapadała	zapadałobym bym zapadało	zapadalibyśmy byśmy zapadali	zapadałybyśmy byśmy zapadały
2 os.	zapadałbyś byś zapadał	zapadałabyś byś zapadała	zapadałobyś byś zapadało	zapadalibyście byście zapadali	zapadałybyście byście zapadały
3 os.	zapadałby by zapadał	zapadałaby by zapadała	zapadałoby by zapadało	zapadaliby by zapadali	zapadałyby by zapadały

bezosobnik: zapadano by

bezokolicznik: zapadać

imiesłów przysłówkowy współczesny: zapadając

gerundium: zapadanie

imiesłów przymiotnikowy czynny: zapadający

odpowiednik aspektowy: zapaść

Ø

+

zapadać

+

Zob. padać (na ziemię)