zatoczyć się - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

przemieścić się w określone miejsce, obracając się wokół własnej osi

KATEGORIE FIZYCZNE

Cechy i właściwości materii

ruch i spoczynek

Kiedy jego piłka zatoczyła się i wpadła do dołka, wiedział już, że zwycięstwo jest blisko.

źródło: Internet

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zatoczyłem się +(e)m się zatoczył	zatoczyłam się +(e)m się zatoczyła	zatoczyłom się +(e)m się zatoczyło	zatoczyliśmy się +(e)śmy się zatoczyli	zatoczyłyśmy się +(e)śmy się zatoczyły
2 os.	zatoczyłeś się +(e)ś się zatoczył	zatoczyłaś się +(e)ś się zatoczyła	zatoczyłoś się +(e)ś się zatoczyło	zatoczyliście się +(e)ście się zatoczyli	zatoczyłyście się +(e)ście się zatoczyły
3 os.	zatoczył się	zatoczyła się	zatoczyło się	zatoczyli się	zatoczyły się

bezosobnik: zatoczono się

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		zatoczmy się
2 os.	zatocz się	zatoczcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zatoczyłbym się bym się zatoczył	zatoczyłabym się bym się zatoczyła	zatoczyłobym się bym się zatoczyło	zatoczylibyśmy się byśmy się zatoczyli	zatoczyłybyśmy się byśmy się zatoczyły
2 os.	zatoczyłbyś się byś się zatoczył	zatoczyłabyś się byś się zatoczyła	zatoczyłobyś się byś się zatoczyło	zatoczylibyście się byście się zatoczyli	zatoczyłybyście się byście się zatoczyły
3 os.	zatoczyłby się by się zatoczył	zatoczyłaby się by się zatoczyła	zatoczyłoby się by się zatoczyło	zatoczyliby się by się zatoczyli	zatoczyłyby się by się zatoczyły

bezosobnik: zatoczono by się

bezokolicznik: zatoczyć się

imiesłów przysłówkowy uprzedni: zatoczywszy się

gerundium: zatoczenie się

odpowiednik aspektowy: toczyć się

+

zatoczyć się

+

(GDZIE)

ogsł. *za-točiti sę

Zob. toczyć