wsunąć się - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

nie odrywając się od podłoża, przemieścić się pod coś lub do środka czegoś

KATEGORIE FIZYCZNE

Cechy i właściwości przestrzeni

ułożenie względem siebie

KATEGORIE FIZYCZNE

Cechy i właściwości materii

ruch i spoczynek

	antonimy:	wysunąć się
	hiperonimy:	dostać się

	Z trzepoczącym ze strachu sercem i z zablokowanym gardłem wsunął się na czworakach do środka. źródło: NKJP: Marek Krajewski: Festung Breslau, 2006
	Palce dziewczyny wsunęły się wolno w wycięcie mej koszuli, jakby pytając: czy można? źródło: NKJP: Ewa Białołęcka: Tkacz iluzji, 2004
	Duże, szorstkie dłonie wsunęły się pod Andżelikę, ujęły pod pachy. źródło: NKJP: Piotr Zaremba: Plama na suficie, 2004
	Uspokojony prokurator wsunął się głębiej w fotel i tylko lekko zmarszczywszy brwi wsłuchiwał się w dyskusję między Pawłem a doktorami. źródło: NKJP: Jan Dobraczyński: Święty miecz, 1949
	Olczak czterema krokami obszedł maskę forda, wsunął się za kierownicę i uruchomił silnik. źródło: NKJP: Eugeniusz Dębski: Aksamitny Anschluss, 2001

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wsunąłem się +(e)m się wsunął	wsunęłam się +(e)m się wsunęła	wsunęłom się +(e)m się wsunęło	wsunęliśmy się +(e)śmy się wsunęli	wsunęłyśmy się +(e)śmy się wsunęły
2 os.	wsunąłeś się +(e)ś się wsunął	wsunęłaś się +(e)ś się wsunęła	wsunęłoś się +(e)ś się wsunęło	wsunęliście się +(e)ście się wsunęli	wsunęłyście się +(e)ście się wsunęły
3 os.	wsunął się	wsunęła się	wsunęło się	wsunęli się	wsunęły się

bezosobnik: wsunięto się

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		wsuńmy się
2 os.	wsuń się	wsuńcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wsunąłbym się bym się wsunął	wsunęłabym się bym się wsunęła	wsunęłobym się bym się wsunęło	wsunęlibyśmy się byśmy się wsunęli	wsunęłybyśmy się byśmy się wsunęły
2 os.	wsunąłbyś się byś się wsunął	wsunęłabyś się byś się wsunęła	wsunęłobyś się byś się wsunęło	wsunęlibyście się byście się wsunęli	wsunęłybyście się byście się wsunęły
3 os.	wsunąłby się by się wsunął	wsunęłaby się by się wsunęła	wsunęłoby się by się wsunęło	wsunęliby się by się wsunęli	wsunęłyby się by się wsunęły

bezosobnik: wsunięto by się

bezokolicznik: wsunąć się

imiesłów przysłówkowy uprzedni: wsunąwszy się

gerundium: wsunięcie się

odpowiednik aspektowy: wsuwać się

+

wsunąć się

+

DOKĄD

Zob. sunąć