gospodarze (w sporcie) - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

sport. drużyna, która w zawodach sportowych występuje na swoim boisku, w swoim mieście lub kraju

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Sport

osoby i organizacje związane ze sportem

sprzeczne:

goście

goście i gospodarze
bramka, gol, gra, przewaga, rzut karny, rzut wolny; kibice gospodarzy
gospodarze bronili się, dominowali, kontrowali, objęli prowadzenie, oddali strzał, odnieśli zwycięstwo, przegrali, stracili bramkę (gola), ulegli gościom (rywalom), walczyli, wygrali, wyrównali, zaatakowali, zagrali jakoś, zdobyli bramkę (punkt), zremisowali

	Gospodarze wykorzystali fakt, że goście rozpoczęli spotkanie w dziewięcioosobowym składzie i już po 18 min prowadzili 2:0. źródło: NKJP: Marcin Wójtowicz, Dariusz Grzyb: Rozpoczęły się puchary, Gazeta Krakowska, 2005-10-25
	Przechwyty i szybkie ataki dały gospodarzom po trzech minutach prowadzenie 8:3. źródło: NKJP: Jarosław Dąbrowski, Piotr Płatek, Dorota Kurzawińska: I liga gospodarzy: 20. kolejka, Gazeta Wyborcza, 1995-02-13
	Polacy zaczynają turniej w Grodnie pojedynkiem z Ukrainą. Dzień później zagrają z gospodarzami, a w ostatnim dniu imprezy ich rywalem będzie Estonia. źródło: NKJP: Andrzej Rzycki: Ostatni sprawdzian, Gazeta Krakowska, 2006-02-02
	Mimo porażki, kibice gospodarzy opuszczali stadion w dobrych nastrojach. Nie dość, że obejrzeli naprawdę dobry mecz, to jeszcze się zdrowo uśmiali z popisów sędziego. źródło: NKJP: (Bed): Festiwal pomyłek, Dziennik Bałtycki, 2001-11-19

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: p3

Zob. gospodarz