wygnanie

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

1.a kara

  • 1.a

    kara, która polega na czasowym lub dożywotnim wydaleniu jakiejś osoby z miejsca zamieszkania i pozbawieniu jej jakichś praw
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Prawo i łamanie prawa

    więzienie i kara

  • synonimy:  banicja
    hiperonimy:  kara
    • polityczne; długie, pięcioletnie, wieczne wygnanie
    • wygnanie z Edenu, z raju; z kraju, z ojczyzny; z Hiszpanii, z Polski
    • kara, wyrok wygnania
    • skazać na wygnanie
  • Osadzono go w twierdzy, a potem oddano pod sąd. Jako niebezpieczny przestępca polityczny został skazany na wygnanie do Bolszerecka na Kamczatce.

    źródło: NKJP: Alfred Szklarski: Tajemnicza wyprawa Tomka, 1963

    Stosowane przez sądy miejskie w drodze łaski kary wygnania i proskrypcja ratowały przestępców przed powieszeniem, utopieniem bądź spaleniem.

    źródło: NKJP:Andrzej Chwalba (red.): Obyczaje w Polsce: od średniowiecza do czasów współczesnych: praca zbiorowa, 2004

    Piotr i kilkudziesięciu jego zwolenników zostało ukaranych wygnaniem.

    źródło: NKJP: Dariusz Piwowarczyk: Słynni rycerze Europy: Rycerze w służbie dam i dworu, 2009

    Przedstawiamy okoliczności i przyczyny wygnań, pogromów i antysemityzmu, a także poszukiwania przez Żydów odpowiedzi na wykluczenie, jakimi były chasydzki mistycyzm, asymilacja, syjonizm polityczny, emigracja za ocean.

    źródło: NKJP: Jerzy Baczyński, Marian Turski, Leszek Będkowski:Wstęp, Polityka, 2008-05-07

    Adam próbuje po dziecinnemu wykręcić się od kary za złamanie Bożego zakazu, obarczając winą Ewę. Ewa mówi prawdę. Bóg skazuje oboje na wygnanie z raju.

    źródło: NKJP: Adam Szostkiewicz: Adam z Edenu, Polityka, 2002-12-21

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: n2

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. wygnanie
    wygnania
    D. wygnania
    wygnań
    C. wygnaniu
    wygnaniom
    B. wygnanie
    wygnania
    N. wygnaniem
    wygnaniami
    Ms. wygnaniu
    wygnaniach
    W. wygnanie
    wygnania
  • bez ograniczeń + wygnanie +
    (SKĄD) + (DOKĄD)
  • Od: wygnać; zob. gnać