-
1.a
kara, która polega na skierowaniu osoby skazanej do odległego i odizolowanego miejsca na przymusowy pobyt -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Prawo i łamanie prawa
więzienie i kara -
- dożywotnie, przymusowe, syberyjskie, trzyletnie zesłanie
- zesłanie do guberni archangielskiej, irkuckiej, orenburskiej..., do Kazachstanu, do kolonii (karnej), do łagru, do obozu, do pracy
- zesłanie na Syberię, na Sybir
- groźba, kara; rodzaj zesłania
- grozić zesłaniem
- uwolniony z zesłania
- skazany na zesłanie
-
Karę zesłania krytykowano ze względów humanitarnych, a czynili to głównie wielcy pisarze, między innymi Dostojewski i Tołstoj, ukazując niezwykle ciężkie warunki egzystencji zesłańców.
źródło: NKJP: Stanisław Milewski: Szemrane towarzystwo niegdysiejszej Warszawy, 2009
Na szczęście ojciec był zamożnym człowiekiem. Pomogły sowite łapówki, rosyjskie władze zmieniły wyrok, zesłanie zostało zastąpione przymusowym wyjazdem za granicę bez prawa powrotu do Warszawy.
źródło: NKJP: Krystyna Kolińska: Orzeszkowa, złote ptaki i terroryści, 1996
W grudniu 1864 rząd rosyjski skazał na śmierć kilkuset powstańców, a kilkadziesiąt tysięcy skazał na zesłanie, katorgę i konfiskatę majątku.
źródło: NKJP: Paweł Dzianisz: Repetycja z miłości ojczyzny, Gazeta Brodnicka, 2000-02-03
86-letni dziś profesor trafił do Torunia w 1946 r. uchodząc z rodzinnego Lwowa przed groźbą zesłania do pracy w głąb Rosji.
źródło: NKJP: Małgorzata Litwin: Honorowy Hutnikiewicz, Gazeta Miejska, 114, 2002
Ciotka Janina, [...] bardziej niż ognia obawiała się wszelkich spisków politycznych. Przecież udział w nich, w najlepszym razie, groził zesłaniem na Sybir.
źródło: NKJP: Alfred Szklarski: Tomek w krainie kangurów, 1957
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: n2
liczba pojedyncza liczba mnoga M. zesłanie
zesłania
D. zesłania
zesłań
C. zesłaniu
zesłaniom
B. zesłanie
zesłania
N. zesłaniem
zesłaniami
Ms. zesłaniu
zesłaniach
W. zesłanie
zesłania
-
Od: zesłać; zob. słać, ślę (listy)