mianować się - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

wyznaczyć siebie samego na jakieś stanowisko

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Praca

organizacja i hierarchia w pracy, stosunki służbowe

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Zasady współżycia społecznego

stosunki, grupy i organizacje społeczne

	Strach przed blamażem jest w Grecji silny do tego stopnia, że niedawno zaprzysiężony premier, liczący sobie raptem 47 lat Kostas Karamanlis, przejął współdowodzenie przygotowaniami do igrzysk, mianując się ministrem kultury. źródło: NKJP: Grzegorz Mikuła: Szklana wizja, Trybuna Śląska, 2004-03-18
	W bazie mianował się więc kapitanem jednostki i wystroił w rozciągnięty biały golf i brezentową kurtę, której brakowało guzików. źródło: NKJP: Mirosław M. Bujko: Wyspy szerszenia, 2008
	Mobutu aresztował prezydenta Kasavubu i sam mianował się prezydentem na pięć lat. źródło: NKJP: Ryszard Kapuściński: Wojna futbolowa, 2005
	Kiedy Stalin otrząsnął się wreszcie z rodzaju załamania nerwowego i apatii, mianował się niezwłocznie naczelnym wodzem. źródło: NKJP: Andrzej Anonimus: Nie nadaje się, przecież to jeszcze szczeniak, 1999
	Inspektorem nadzoru mianował się wiceburmistrz. źródło: NKJP: A.S.: Urząd podparty kołkiem, Wieści Podwarszawskie, 2003-02-09

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany lub niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	mianowałem się +(e)m się mianował	mianowałam się +(e)m się mianowała	mianowałom się +(e)m się mianowało	mianowaliśmy się +(e)śmy się mianowali	mianowałyśmy się +(e)śmy się mianowały
2 os.	mianowałeś się +(e)ś się mianował	mianowałaś się +(e)ś się mianowała	mianowałoś się +(e)ś się mianowało	mianowaliście się +(e)ście się mianowali	mianowałyście się +(e)ście się mianowały
3 os.	mianował się	mianowała się	mianowało się	mianowali się	mianowały się

bezosobnik: mianowano się

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę się mianował będę się mianować	będę się mianowała będę się mianować	będę się mianowało będę się mianować	będziemy się mianowali będziemy się mianować	będziemy się mianowały będziemy się mianować
2 os.	będziesz się mianował będziesz się mianować	będziesz się mianowała będziesz się mianować	będziesz się mianowało będziesz się mianować	będziecie się mianowali będziecie się mianować	będziecie się mianowały będziecie się mianować
3 os.	będzie się mianował będzie się mianować	będzie się mianowała będzie się mianować	będzie się mianowało będzie się mianować	będą się mianowali będą się mianować	będą się mianowały będą się mianować

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		mianujmy się
2 os.	mianuj się	mianujcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	mianowałbym się bym się mianował	mianowałabym się bym się mianowała	mianowałobym się bym się mianowało	mianowalibyśmy się byśmy się mianowali	mianowałybyśmy się byśmy się mianowały
2 os.	mianowałbyś się byś się mianował	mianowałabyś się byś się mianowała	mianowałobyś się byś się mianowało	mianowalibyście się byście się mianowali	mianowałybyście się byście się mianowały
3 os.	mianowałby się by się mianował	mianowałaby się by się mianowała	mianowałoby się by się mianowało	mianowaliby się by się mianowali	mianowałyby się by się mianowały

bezosobnik: mianowano by się

bezokolicznik: mianować się

imiesłów przysłówkowy współczesny:

mianując się

imiesłów przysłówkowy uprzedni:

mianowawszy się

gerundium: mianowanie się

imiesłów przymiotnikowy czynny: mianujący się

Rz_osobowy

+

mianować się

+

KIM

Zob. mianować