powitanie - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

czynności, słowa lub gesty, jakie wykonuje się zwyczajowo przy spotkaniu z inną osobą lub osobami

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Zasady współżycia społecznego

zwroty grzecznościowe i zachowania akceptowane społecznie

antonimy:

pożegnanie

ciepłe, czułe, entuzjastyczne, gorące, hałaśliwe, królewskie, miłe, przyjazne, radosne, serdeczne, uprzejme, uroczyste, wspaniałe, wylewne, wzruszające; zdawkowe, zwykłe; formalne, oficjalne, tradycyjne, zwyczajowe; odpowiednie, oryginalne; krótkie; wczorajsze; moje, nasze powitanie
powitanie delegacji, gości, uczestników, zawodników, zespołu, zebranych; dzieci, mistrzów, ojca, uczniów, wojsk; generała, Ojca Świętego, papieża; Jana Pawła II, Józefa Piłsudskiego
powitanie chlebem i solą
powitanie z rodziną
powitanie i pożegnanie
forma, formuła, sposób; gest, okrzyki, słowa; radość; ceremonia, ceremoniał, rytuał, scena, uroczystości; moment; z okazji powitania
pocałunek, słowa, uśmiech na powitanie
godny powitania
zobaczyć; urządzić/urządzać; odwzajemnić; powtórzyć/powtarzać powitanie; wymienić powitania
powstać, wstać/ wstawać, wybiec/wybiegać, wyjść; całować, pocałować; machać, pomachać; kiwnąć/kiwać, skinąć (głową); podać, ścisnąć/ściskać komuś rękę; wyciągnąć/wyciągać dłoń, rękę; uśmiechnąć/uśmiechać się; kłaniać się; mówić, powiedzieć coś; odpowiedzieć na powitanie
w trakcie powitania

	Przebieg i atmosfera powitania mają ważne znaczenie dla dalszych losów znajomości, [...] źródło: NKJP: Ryszard Kapuściński: Heban, 2004
	Stojący w progu niski mężczyzna w szarym garniturze skłonił się i wymamrotał powitanie. źródło: NKJP: Joanna Rudniańska: Miejsca, 1999
	W rodzinach zamożnych kobieta miała być obecna podczas ceremonii powitania gości oraz w trakcie spożywania posiłków. źródło: NKJP: Andrzej Chwalba: Historia Powszechna. Wiek XIX, 2008
	Gdy po jakimś czasie ktoś ją zapytał, jak wyglądało powitanie z rodziną, nie mogła powiedzieć. Pamiętała jak przez mgłę, że było mnóstwo płaczu i że uwiązł jej głos w gardle. źródło: NKJP: Mija Kabat: Kontrakt panny Brandt, 2009
	(...) podszedłem do staruszki, pochyliłem się, wziąłem jej rękę w swoją dłoń i ucałowałem z szacunkiem, jak całowałem zawsze na powitanie i pożegnanie swoją matkę. źródło: NKJP: Roman Antoszewski:Kariera na trzy karpie morskie, 2000
	Podawanie ręki jest przy powitaniach w powszechnym użyciu (chociaż dawniej tzw. klasy wyższe bardzo w tym były powściągliwe). źródło: NKJP: Marek Ostrowski, Adam Szostkiewicz: Wszystkim buzi!, Polityka, 2002-11-23

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: n2

	+	powitanie	+	(KOGO)
	+	powitanie	+	(z KIM)

Zob. witać