opary

  • książk.  sytuacja charakteryzująca się wysokim natężeniem tego, co nazywa następujący rzeczownik
  • KATEGORIE FIZYCZNE

    Cechy i właściwości materii

    jakość i intensywność

    • w oparach absurdu, melancholii, nienawiści, religii, skandalu, snu, strachu
  • Jak długo przeżyła we Francji legenda Napoleona? Ile krwi przelało się w imię tej legendy już wówczas, gdy on sam od dawna już nie żył. W całej Europie. Legenda krwi, legenda nieszczęść, nędzy i śmierci owiana dymami kadzideł. Trup, zwyczajny trup przesłonięty oparami chwały, wlokącej się jak kula u nogi za szeregiem pokoleń.

    źródło: NKJP: Andrzej Bobkowski: Szkice piórkiem. (Francja 1940-1944), 1957

    W tym zaczarowanym mieście powstawały jego przejmująco piękne liryki. Tu, owiana oparami absurdu, podnosiła się co tydzień kurtyna najmniejszego teatrzyku świata, któremu patronowała Zielona Gęś.

    źródło: NKJP: Mirosław Cuma: Dziennikarz. Moim zdaniem, Metropol numer 26/02, 2001

    W oparach wściekłości, kotłujących się w głowie Lilith, pojawiło się nikłe uczucie zdumienia.

    źródło: NKJP: Ewa Białołęcka: Róża Selerbergu, 2006

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny:

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. opary
    D. oparów
    C. oparom
    B. opary
    N. oparami
    Ms. oparach
    W. opary
  • Zob. opar

CHRONOLOGIZACJA:
1 połowa XIX w., Bańk
Od 1534 opar 'oparzenie'.
FRAZEOLOGIZMY:
Data ostatniej modyfikacji: 16.10.2014