- Jak się pani dziś czuje? - zapytał Markiz Weronikę w powozie. - Dziękuję. Wyspałam się, śniadanie było smaczne i rada jestem, że się ochłodziło - odpowiedziała konwencjonalnie.
źródło: NKJP: Olga Tokarczuk: Podróż ludzi księgi, 1993
Pan Piotr zbliżył się do małżonki z konwencjonalnie czarującym uśmiechem.
źródło: NKJP: Krystyna Kolińska: Orzeszkowa, złote ptaki i terroryści, 1996
- Mam zaszczyt zaprosić na skromne przyjęcie - dodał już konwencjonalnie.
źródło: NKJP: Roman Bratny: Kolumbowie — rocznik 20, 1957
Major II na boku rozmawia z Zosią, pełen galanterii, Zosia, wstydliwie zalotna, kryguje się konwencjonalnie.
źródło: NKJP: Sławomir Mrożek: Teatr 5 (Krawiec 1964, Tango 1964,Czarowna noc 1963, Śmierć porucznika 1963), 1967
[...] za naszą konwencjonalnie grzeczną pogawędką kryje się rosnące pragnienie, ba! głód głębszych rozmów, dzięki którym bylibyśmy lepiej zrozumiani, docenieni i uszanowani jako jednostki.
źródło: NKJP: Theodore Zeldin: Przewodnik po nieznanym kraju, Polityka, 2004-04-10