-
2.
cecha kogoś, kto zachowuje się zgodnie z przyjętym w danym środowisku lub epoce sposobem zachowania się lub działania -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Zasady współżycia społecznego -
antonimy: niekonwencjonalność
-
Chce pan porozmawiać? – Można by – zareagował z wyrozumowaną konwencjonalnością. – Chociaż ja niczego nie prowadzę.
źródło: NKJP: Piotr Zaremba: Plama na suficie, 2004
[...] jak mi powiedziano, jest taki problem, że trzeba ich ośmielić, otworzyć, potrząsnąć nimi, żeby przestali być tak konwencjonalni i zachowawczy, żeby się odważyli na coś nowego, no, jednym słowem, antidotum na tę ich konwencjonalność miałam być ja.
źródło: NKJP: Krystyna Janda: Moja Droga B., 2000
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
liczba pojedyncza liczba mnoga M. konwencjonalność
konwencjonalności
D. konwencjonalności
konwencjonalności
C. konwencjonalności
konwencjonalnościom
B. konwencjonalność
konwencjonalności
N. konwencjonalnością
konwencjonalnościami
Ms. konwencjonalności
konwencjonalnościach
W. konwencjonalności
konwencjonalności
Inne uwagi
Zwykle lp
-
Zob. konwencjonalny