cóż

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

2. Cóż, masz rację.

  • 2.

    mówiący, zastanawiając się nad tym, co zostało powiedziane, sygnalizuje, że to, co będzie mówił dalej, będzie podsumowaniem i zamknięciem tego tematu
  • Używane także w połączeniu no cóż.

  • wykładnik zamknięcia

  • - Mało wiarygodne. - Cóż, tylko od pana zależy, czy mi pan uwierzy i dowie się wszystkiego, czy też zapomnę o tym, co chciałam panu powiedzieć.

    źródło: NKJP: Michał Bielecki: Dziewczyna z Banku Prowincjonalnego S.A., 1997

    Wspomniał coś o niewydolności fizycznej łączniczki, o jej młodości. Cóż, o wdowie i matce nikt nie powie, że też jest młoda.

    źródło: NKJP: Teresa Bojarska: Świtanie, przemijanie, 1996

    Z tym łamaniem serc, przyznasz, że to brzmi nieco melodramatycznie. No cóż, o uczuciach uczymy się mówić z amerykańskich filmów.

    źródło: NKJP: Mariusz Cieślik: Śmieszni kochankowie, 2004

    Niedawno miałam tu taką, co była w szóstym. Musiałam ciąć po kawałku, aż mi się serce krajało, ale cóż ... Zapłaciła więc... Zrobiłam, co kazała... Jej wola.

    źródło: NKJP: Andrzej Zaniewski: Król Tanga, 1997

    - Przestańcież - syknął goliard - gapić się na nią. To nie uchodzi.
    Cóż, rzeczywiście nie uchodziło.

    źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Narrenturm, 2002

  • część mowy: komentarz metatekstowy

    podklasa: dozdaniowy

  • cóż_
    Zd
    szyk: stały: antepozycja
    obligatoryjny poprzedzający kontekst
  • Zob. co