-
1.b
świadczący o czyimś poczuciu piękna lub dobrym wychowaniu -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA
Określenia fizyczności człowieka
wygląd
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Ocena i wartościowanie
słownictwo oceniające -
- wykwintne maniery
-
Na lekcjach wykwintnego zachowania nauczyły się, jak ma chodzić, siadać, witać się i mówić dama.
źródło: NKJP: Igor T. Miecik: Panny szlachetne, Polityka, 2002-12-21
W rozmowach nie należy poruszać tematów drażliwych i trudnych, lecz wybierać wesołe i użyteczne, czyli takie, które mogą bawić, śmieszyć i uczyć. Takie było przekonanie Florentyńczyków o wykwintnych manierach [...].
źródło: NKJP: Tadeusz Rojek: Jak to się je: savoir-vivre przy stole, 1994
-
część mowy: przymiotnik
Stopień równy
liczba pojedyncza m1 m2 m3 n1, n2 ż M. wykwintny
wykwintny
wykwintny
wykwintne
wykwintna
D. wykwintnego
wykwintnego
wykwintnego
wykwintnego
wykwintnej
C. wykwintnemu
wykwintnemu
wykwintnemu
wykwintnemu
wykwintnej
B. wykwintnego
wykwintnego
wykwintny
wykwintne
wykwintną
N. wykwintnym
wykwintnym
wykwintnym
wykwintnym
wykwintną
Ms. wykwintnym
wykwintnym
wykwintnym
wykwintnym
wykwintnej
W. wykwintny
wykwintny
wykwintny
wykwintne
wykwintna
liczba mnoga p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe M. wykwintni
wykwintni
wykwintne
wykwintne
D. wykwintnych
wykwintnych
wykwintnych
wykwintnych
C. wykwintnym
wykwintnym
wykwintnym
wykwintnym
B. wykwintnych
wykwintnych
wykwintnych
wykwintne
N. wykwintnymi
wykwintnymi
wykwintnymi
wykwintnymi
Ms. wykwintnych
wykwintnych
wykwintnych
wykwintnych
W. wykwintni
wykwintni
wykwintne
wykwintne
Stopień wyższy
liczba pojedyncza m1 m2 m3 n1, n2 ż M. wykwintniejszy
wykwintniejszy
wykwintniejszy
wykwintniejsze
wykwintniejsza
D. wykwintniejszego
wykwintniejszego
wykwintniejszego
wykwintniejszego
wykwintniejszej
C. wykwintniejszemu
wykwintniejszemu
wykwintniejszemu
wykwintniejszemu
wykwintniejszej
B. wykwintniejszego
wykwintniejszego
wykwintniejszy
wykwintniejsze
wykwintniejszą
N. wykwintniejszym
wykwintniejszym
wykwintniejszym
wykwintniejszym
wykwintniejszą
Ms. wykwintniejszym
wykwintniejszym
wykwintniejszym
wykwintniejszym
wykwintniejszej
liczba mnoga p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe M. wykwintniejsi
wykwintniejsi
wykwintniejsze
wykwintniejsze
D. wykwintniejszych
wykwintniejszych
wykwintniejszych
wykwintniejszych
C. wykwintniejszym
wykwintniejszym
wykwintniejszym
wykwintniejszym
B. wykwintniejszych
wykwintniejszych
wykwintniejszych
wykwintniejsze
N. wykwintniejszymi
wykwintniejszymi
wykwintniejszymi
wykwintniejszymi
Ms. wykwintniejszych
wykwintniejszych
wykwintniejszych
wykwintniejszych
-
Od rzeczownika kwinta < łac. quīnta 'piąta'. Brano pod uwagę pośrednictwo niem. quinte 'odległość pięciu tonów, piąty stopień gamy diatonicznej; najdelikatniejsza (pierwotnie, piąta) struna skrzypiec' (Sław). W XVI w. o 'wymysłach wszelakich'; podobnie we franc. quinte 'wymysły, grymasy' (Brück). Uwagę zwracają: dawny rzeczownik wykwint 'wykwintność, wybredność, gustowność granicząca z przesadą' i czasownik wykwintować 'wymyślnie, przesadnie przebierać; być wybrednym'.