należeć

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

3. do najlepszych

  • 3.

    być jednym z elementów określonego zbioru lub składników określonej całości
  • ATEMATYCZNY

    • należeć do najgorszych, do najlepszych, do najnowocześniejszych, najwybitniejszych; do elity; do generacji jakiejś, do grona jakiegoś, do pokolenia jakiegoś; do grupy, do kategorii jakiejś; do kobiet, do osób, do ludzi jakichś; do narodu (niemieckiego, polskiego, żydowskiego...); do przyjaciół, do sympatyków, do wrogów kogoś
  • Zgodnie z prawem przewozowym, zapewnienie bezpiecznego przejazdu pasażerom należy do podstawowych obowiązków przewoźnika [...].

    źródło: NKJP: Kryminalny pospieszny, Dziennik Polski, 1998-10-02

    Rozprawka ta, powstała z dawnych zainteresowań i prac autora, należy do najlepszych rozdziałów obecnego zbiorku.

    źródło: NKJP: Jerzy Stempowski: Szkice literackie. Klimat życia i klimat literatury : 1948-1967, 2001

    Jugosłowiański gracz należy do czołowych tenisistów w swoim kraju i był wymieniany w gronie faworytów tych mistrzostw.

    źródło: NKJP: Aplauz na stojąco, Sztafeta nr 37/2002

    Miałem szczęście należeć do pokolenia, które maturę zdawało w roku `82- studia w `88, do pokolenia, które pilnie śledziło wszystko, co wtedy działo się w Polsce.

    źródło: NKJP: Gazeta Poznańska, 2005-06-18

    Tylko co trzecie sprzedane w zeszłym roku nowe auto należało do kategorii najmniejszych aut, takich jak Fiat 126 (najczęściej zresztą kupowane nowe auto).

    źródło: NKJP: Andrzej Kublik: Sprzedaż nowych aut w Polsce w 1996 roku, Gazeta Wyborcza, 1997-01-18

  • część mowy: czasownik

    aspekt: niedokonany

    Tryb oznajmujący

    Czas teraźniejszy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. należę
    należymy
    2 os. należysz
    należycie
    3 os. należy
    należą

    Czas przeszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. należałem
    +(e)m należał
    należałam
    +(e)m należała
    należałom
    +(e)m należało
    należeliśmy
    +(e)śmy należeli
    należałyśmy
    +(e)śmy należały
    2 os. należałeś
    +(e)ś należał
    należałaś
    +(e)ś należała
    należałoś
    +(e)ś należało
    należeliście
    +(e)ście należeli
    należałyście
    +(e)ście należały
    3 os. należał
    należała
    należało
    należeli
    należały

    bezosobnik: należano

    Czas przyszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. będę należał
    będę należeć
    będę należała
    będę należeć
    będę należało
    będę należeć
    będziemy należeli
    będziemy należeć
    będziemy należały
    będziemy należeć
    2 os. będziesz należał
    będziesz należeć
    będziesz należała
    będziesz należeć
    będziesz należało
    będziesz należeć
    będziecie należeli
    będziecie należeć
    będziecie należały
    będziecie należeć
    3 os. będzie należał
    będzie należeć
    będzie należała
    będzie należeć
    będzie należało
    będzie należeć
    będą należeli
    będą należeć
    będą należały
    będą należeć

    Tryb rozkazujący

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. należmy
    2 os. należ
    należcie

    Tryb warunkowy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. należałbym
    bym należał
    należałabym
    bym należała
    należałobym
    bym należało
    należelibyśmy
    byśmy należeli
    należałybyśmy
    byśmy należały
    2 os. należałbyś
    byś należał
    należałabyś
    byś należała
    należałobyś
    byś należało
    należelibyście
    byście należeli
    należałybyście
    byście należały
    3 os. należałby
    by należał
    należałaby
    by należała
    należałoby
    by należało
    należeliby
    by należeli
    należałyby
    by należały

    bezosobnik: należano by

    bezokolicznik: należeć

    imiesłów przysłówkowy współczesny: należąc

    gerundium: należenie

    imiesłów przymiotnikowy czynny: należący

  • bez ograniczeń + należeć +
    do KOGO/CZEGO[sub]pl[/sub]
  • psł. *naležati 'leżeć na czymś, być częścią czegoś; być związanym z czymś, przysługiwać komuś, czemuś'

    Znaczenie 'być czyjąś własnością' powstało zapewne za pośrednictwem konstrukcji należeć czemuś 'być położonym na czymś, leżeć na czymś', stąd 'zaliczać się do czegoś, stanowić część składową, element czegoś' i chyba wtórnej należeć komuś 'zaliczać się do kogoś, odnosić się do kogoś' (Bor)