należeć - Wielki słownik języka polskiego PAN

4.

używane do zakomunikowania, że daną czynność może, musi lub powinna wykonać wskazana osoba, a nie kto inny

ATEMATYCZNY

decyzja, wybór, inicjatywa należy do kogoś
należeć do (obowiązków) dyrektora, do ministra, do premiera; do rodziców

	W szkole przeprowadziliśmy plebiscyt wśród uczniów i rodziców. 96 proc. osób opowiedziało się za kandydaturą ks. Twardowskiego. Były też propozycje Marii Curie - Skłodowskiej i Władysława Reymonta [...]. Teraz decyzja należy do Rady Miejskiej w Wadowicach, która 27 kwietnia będzie głosować uchwałę w sprawie nadania imienia szkole w Babicy. źródło: NKJP: Żywy patron szkoły, Gazeta Krakowska, 2004-04-21
	Porozumienie zawarte między magistratem a starostwem powinno przynieść; efekt w postaci ogólnej poprawy stanu technicznego łaskich chodników. – Także i tych, których sprzątanie należy do właścicieli posesji. źródło: NKJP: Ślisko na łaskich chodnikach, Dziennik Łódzki, 2005-03-02
	Feministki pytały, kto powinien decydować o oświacie seksualnej w szkole. Wybór należy do rodziców [...] źródło: NKJP: Katarzyna Montgomery: Kandydaci odpowiadają feministkom i katoliczkom, Gazeta Wyborcza, 1995-11-02
	Czas gry jest ograniczony i ustalenie tego czasu należy do organizatorów. źródło: NKJP: Piotr Rybarczyk: Mój pomysł na... Grę fabularną w terenie, Czuwaj, 2004-05

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
3 os.	należy			należą

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
3 os.	należał	należała	należało	należeli	należały

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
3 os.	będzie należał będzie należeć	będzie należała będzie należeć	będzie należało będzie należeć	będą należeli będą należeć	będą należały będą należeć

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
3 os.	należałby by należał	należałaby by należała	należałoby by należało	należeliby by należeli	należałyby by należały

bezokolicznik: należeć

imiesłów przysłówkowy współczesny: należąc

gerundium: należenie

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
M.	należenie	należenia
D.	należenia	należeń
C.	należeniu	należeniom
B.	należenie	należenia
N.	należeniem	należeniami
Ms.	należeniu	należeniach
W.	należenie	należenia

imiesłów przymiotnikowy czynny: należący

	liczba pojedyncza
	m1	m2	m3	n1, n2	ż
	M.	należący	należący	należący	należące	należąca
D.	należącego	należącego	należącego	należącego	należącej
C.	należącemu	należącemu	należącemu	należącemu	należącej
B.	należącego	należącego	należący	należące	należącą
N.	należącym	należącym	należącym	należącym	należącą
Ms.	należącym	należącym	należącym	należącym	należącej

	liczba mnoga
	p1	m1 ndepr	m1 depr	pozostałe
	M.	należący	należący	należące	należące
D.	należących	należących	należących	należących
C.	należącym	należącym	należącym	należącym
B.	należących	należących	należących	należące
N.	należącymi	należącymi	należącymi	należącymi
Ms.	należących	należących	należących	należących

Składnia

+

należeć

+

do KOGO

Pochodzenie

psł. *naležati 'leżeć na czymś, być częścią czegoś; być związanym z czymś, przysługiwać komuś, czemuś'

Znaczenie 'być czyjąś własnością' powstało zapewne za pośrednictwem konstrukcji należeć czemuś 'być położonym na czymś, leżeć na czymś', stąd 'zaliczać się do czegoś, stanowić część składową, element czegoś' i chyba wtórnej należeć komuś 'zaliczać się do kogoś, odnosić się do kogoś' (Bor)