należeć

Oboje wiedzieli, że to nie było zwykłe spotkanie, że tamtej nocy połączyło ich uczucie, z którym później przez lata nie potrafili sobie poradzić. Krystyna uciekała i powracała, on o mało nie ożenił się z inną kobietą, oboje jednak czuli, że należą do siebie. I w końcu przestali się przeciw temu buntować, szczególnie ona. Podjęła decyzję, że do niego wraca, tym razem na zawsze.

źródło: NKJP: Maria Nurowska: Miłośnica, Miłośnica, 2009

Jeżeli mąż dowiaduje się, że kobieta, którą on pokochał, ma dziecko nieślubne, to wiadomość ta sprawia mu ból, cierpienie; dowiaduje się, że jego ukochana należała do innego - nawet jeśli sama wyzna całą prawdę w dowód głębokiego zaufania, to i tak jest to ból [...].

źródło: NKJP: Wanda Półtawska: Eros et iuventus!, 2009

Nie wystarcza ci, że jestem przy tobie? Nie wystarcza ci, że wreszcie, po tylu latach, nasze pragnienia się ziściły? Że należymy do siebie? Do końca? - Tak, pewnie, że tak.

źródło: NKJP: Andrzej Sarwa: Strzyga, 2006