dysputant

  • książk.  uczestnik dysputy
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Język

    mówienie

  • hiperonimy:  dyskutant
  • [...] prawda nie leży pośrodku - leży tam, gdzie leży, zaś zadaniem dysputantów jest właśnie ustalić, gdzie.

    źródło: NKJP: Jacek Kwosek, Agnieszka Budzyńska-Daca: Erystyka czyli sztuka prowadzenia sporów, 2009

    Dyskusja polega na wymianie poglądów, a najlepiej, gdy jest zakończona konstruktywnym wnioskiem. Argumenty, nie-bo-nie lub tak-bo-ja-tak-myślę nie trafiają do nikogo. [...] Rolą administratorów jest kierowanie ,,błądzących’’ dysputantów na właściwe tory.

    źródło: NKJP: Marcin Smytry, Marcin Kawka: Kolejorz, Gazeta Poznańska, 2005-06-28

    Muzyk prowadził dyskusje z cyborgową postacią. Gadał najczęściej z wersją angielską internetowego dysputanta, ponieważ uznał, że w ten sposób trenuje język, a poza tym polski odpowiednik był słabszy.

    źródło: NKJP: Paulina Grych: Numer zerowy, 2007

    W starożytnej Grecji przez jakiś czas aktualny był spór o to, czy na przeciwziemi istnieją przeciwludzie. Dysputanci prześcigali się w podawaniu jak najbardziej przekonujących argumentów dotyczących istnienia przeciwludzi, nikt jednak, do pewnego czasu, nie wpadł na to, że przeciwziemia może nie istnieć, ponieważ Ziemia jest okrągła.

    źródło: NKJP: Internet

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. dysputant
    dysputanci
    ndepr
    dysputanty
    depr
    D. dysputanta
    dysputantów
    C. dysputantowi
    dysputantom
    B. dysputanta
    dysputantów
    N. dysputantem
    dysputantami
    Ms. dysputancie
    dysputantach
    W. dysputancie
    dysputanci
    ndepr
    dysputanty
    depr
  • internac.

    ang. disputant

    fr. disputant

    niem. Disputant

    z łac. disputans, disputantis 'badający; spierający się, dyskutujący'

CHRONOLOGIZACJA:
1807, SL
Data ostatniej modyfikacji: 14.08.2017