dysputant
-
książk. uczestnik dysputy
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Język
mówienie -
hiperonimy: dyskutant
-
[...] prawda nie leży pośrodku - leży tam, gdzie leży, zaś zadaniem dysputantów jest właśnie ustalić, gdzie.
źródło: NKJP: Jacek Kwosek, Agnieszka Budzyńska-Daca: Erystyka czyli sztuka prowadzenia sporów, 2009
Dyskusja polega na wymianie poglądów, a najlepiej, gdy jest zakończona konstruktywnym wnioskiem. Argumenty, nie-bo-nie lub tak-bo-ja-tak-myślę nie trafiają do nikogo. [...] Rolą administratorów jest kierowanie ,,błądzących’’ dysputantów na właściwe tory.
źródło: NKJP: Marcin Smytry, Marcin Kawka: Kolejorz, Gazeta Poznańska, 2005-06-28
Muzyk prowadził dyskusje z cyborgową postacią. Gadał najczęściej z wersją angielską internetowego dysputanta, ponieważ uznał, że w ten sposób trenuje język, a poza tym polski odpowiednik był słabszy.
źródło: NKJP: Paulina Grych: Numer zerowy, 2007
W starożytnej Grecji przez jakiś czas aktualny był spór o to, czy na przeciwziemi istnieją przeciwludzie. Dysputanci prześcigali się w podawaniu jak najbardziej przekonujących argumentów dotyczących istnienia przeciwludzi, nikt jednak, do pewnego czasu, nie wpadł na to, że przeciwziemia może nie istnieć, ponieważ Ziemia jest okrągła.
źródło: NKJP: Internet
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. dysputant
dysputanci
ndepr dysputanty
depr D. dysputanta
dysputantów
C. dysputantowi
dysputantom
B. dysputanta
dysputantów
N. dysputantem
dysputantami
Ms. dysputancie
dysputantach
W. dysputancie
dysputanci
ndepr dysputanty
depr -
internac.
ang. disputant
fr. disputant
niem. Disputant
z łac. disputans, disputantis 'badający; spierający się, dyskutujący'