-
2.
książk. styl pisania uznawany za właściwy dla aforyzmów -
[aforystyka] lub pot. [aforystyka]
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Język
pisanie -
Miłosz [...] zachowuje swoistą stylistyczno-metaforyczną ascezę. Ale ta dykcja broni się dyskretną aforystyką, nagłymi a zaskakującymi skojarzeniami i porównaniami, specyficznym rytmem, wreszcie rzadkim, wysmakowanym rymem.
źródło: NKJP: Jarosław Klejnocki: Wiersze zrozumiałe, Polityka, 2000-09-23
[...] swój tekst buduje jednak właśnie z takich określeń, wysila się na sentencyjność, na jakąś aforystykę [...].
źródło: NKJP: Internet
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. aforystyka
aforystyki
D. aforystyki
aforystyk
C. aforystyce
aforystykom
B. aforystykę
aforystyki
N. aforystyką
aforystykami
Ms. aforystyce
aforystykach
W. aforystyko
aforystyki
Inne uwagi
Zwykle lp
-
niem. Aphoristik
Por. aforyzm