bratobójczo

  • książk.  tak, że działają przeciwko sobie nawzajem ludzie należący do jednego narodu lub związani ze sobą ze względu na podobne poglądy, doświadczenia, zainteresowania, wierzenia czy pochodzenie

  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Wojsko i wojna

    czynności, przedmioty, miejsca związane z wojskiem i wojną


    CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA

    Bieg życia

    śmierć

    • walczyć, zabijać się bratobójczo
  • Polscy żołnierze walczyli bratobójczo w armiach zaborczych, czemu znaczna część społeczeństwa była niechętna, jako że przetaczająca się nawała zostawiała ruiny i zgliszcza.

    źródło: NKJP: Jan Pieszczachowicz: Koniec wieku: szkice o literaturze, 1994

  • część mowy: przysłówek

  • Zob. bratobójczy

CHRONOLOGIZACJA:
1861, SJPWil
Data ostatniej modyfikacji: 20.06.2015