-
1.
rel. pogląd obecny w niektórych wierzeniach religijnych, według którego zwierzęta, rzeczy i zjawiska przyrody mają duszę -
Ms. lp wymawiany: [animiźmie] lub [animizmie].
-
[animism] lub [animizm]
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Religia – kościół
wyznania: zasady i prawdy wiary -
- pierwotny, prymitywny; afrykański animizm
- wyznawca; elementy, wpływ animizmu
- wyznawać animizm
-
Ludzie spod Nzerekore, otoczonego nad granicą Liberii tropikalną puszczą, należeli do nielicznych w Gwinei wyznawców animizmu i niechętnie wytykali nosy ze swej kniei, chociaż uprawiali ważną dla eksportu roślinę, kawę - i mieli pieniądze.
źródło: NKJP: Arkady Fiedler: Nowa przygoda: Gwinea, 1962
Wyznawcy animizmu wielką wagę przywiązywali do magii i fetyszyzmu, a ich myślenie religijne było konkretne i nie sięgało spraw abstrakcyjnych.
źródło: NKJP: Andrzej Chwalba: Historia Powszechna. Wiek XIX, 2008
Ślady pierwotnego animizmu wciąż można odnaleźć w naszej współczesnej kulturze.
źródło: NKJP: Dziennik Słupski, 2000-03-17
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. animizm
animizmy
D. animizmu
animizmów
C. animizmowi
animizmom
B. animizm
animizmy
N. animizmem
animizmami
Ms. animizmie
animizmach
W. animizmie
animizmy
Inne uwagi
Zwykle lp
-
internac.
ang. animism
fr. animisme
niem. Animismus
Od: łac. anima 'dusza'.