atawizm

  • biol.  występowanie u ludzi, zwierząt lub roślin cech, lub zachowań charakterystycznych dla ich dalekich przodków
  • Ms. lp wymawiany: [atawiźmie] lub [atawizmie].

  • [atawism] lub [atawizm]

  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA

    Budowa i funkcjonowanie ciała ludzkiego

    czynności i stany fizjologiczne


    CZŁOWIEK I PRZYRODA

    Świat roślin

    budowa i funkcjonowanie roślin


    CZŁOWIEK I PRZYRODA

    Świat zwierząt

    budowa i funkcjonowanie organizmów zwierzęcych

    • przejaw, rodzaj atawizmu
  • To niemalże atawizm, jak dziobanie przez stado ptaka o innym upierzeniu.

    źródło: NKJP: Wanda Rutkiewicz: Na jednej linie, 2010

    Człowiek ucieka, u psa odzywa się jego atawizm - pogoń za zdobyczą.

    źródło: NKJP: Internet

    - To pewnie kwestia jakichś tam atawizmów. Dawniej samice wabiły samców ubarwieniem, upierzeniem, zapachem czy czym tam wreszcie i dziś jest tak samo, a samce...

    źródło: NKJP: Mirosław M. Bujko: Czerwony byk, 2007

    U większości ludzi węże budzą paniczny strach i obrzydzenie. [...] A może działa atawizm z odległych epok, kiedy globem władały potężne gady, a pierwsze ssaki mogły przeżyć, tylko ukrywając się przed nimi.

    źródło: NKJP: Andrzej Górny: Z zimną krwią, Słowo Polskie Gazeta Wrocławska, 2006-06-17

    - To rodzaj atawizmu - mówi Artur, 25-letni antropolog. - Prymitywny sposób wyrażenia dominacji i podporządkowania sobie kogoś.

    źródło: NKJP: Julia Lubecka: O życiu, Comopolitan, nr 7, 2000

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m3

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. atawizm
    atawizmy
    D. atawizmu
    atawizmów
    C. atawizmowi
    atawizmom
    B. atawizm
    atawizmy
    N. atawizmem
    atawizmami
    Ms. atawizmie
    atawizmach
    W. atawizmie
    atawizmy
  • internac.

    ang. atavism

    fr. atavisme

    niem. Atavismus

    Od: łac. atavus 'dawny przodek'

CHRONOLOGIZACJA:
1900, SJPWar
Data ostatniej modyfikacji: 17.01.2016