okowita

Kiedyś trzech drwali poszło o zakład, który wypije pół litra okowity bez oderwania od gęby. Staszek pił pierwszy. Wypił, przewrócił się i umarł.

źródło: NKJP: Aleksander Trzaska: Śmiech jest lekarstwem, Dziennik Zachodni, 2004-04-02

Król dawał dworzanom wieś albo konia w prezencie. Chłop dostawał od pana flaszkę okowity. A wszystko na szczęście, na zdrowie, na ten Nowy Rok...

źródło: NKJP: RWA: W Nowy Rok, Wieczór Wybrzeża, 1998-12-31

Tak sobie rozmawiamy i co jakiś czas pobieramy z wężownicy trunek na łyżeczkę i sprawdzamy moc. Najlepszą próbą jest zapalenie zapałką płynu w łyżce. Jeśli się pali błękitnym płomieniem, to znaczy, że okowita jest w sam raz.

źródło: NKJP: Jerzy Wideł: Czas na Łącką, Gazeta Krakowska, 2002-12-23

Przyniósł butelkę [...] okowity i wręczył młodemu człowiekowi, który nalał sobie natychmiast szklaneczkę i wypił duszkiem, jakby to była woda. Liczne osoby obecne w salonie zaczęły mu tłumaczyć, że czysty spirytus jest trujący i należy go wymieszać z wodą i dopiero później wypić.

źródło: NKJP: Zdzisław Morawski: Gdzie ten dom, gdzie ten świat, 1994