kontynuator
-
książk. osoba lub instytucja, która realizuje i rozwija pracę, dzieło lub myśl swojego poprzednika
-
[kontynu-ator]
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność intelektualna człowieka
określenia człowieka ze względu na jego działalność intelektualną -
- bezpośredni; godny, twórczy kontynuator
- kontynuator idei, polityki, pracy, szkoły, tradycji
- spadkobierca i kontynuator, uczeń i kontynuator
- mieć, znaleźć kontynuatora
- być kontynuatorem
-
Kontynuatorem Marksa i Engelsa zarówno w naukach filozoficznych, jak i społecznych był Władimir Iljicz Uljanow Lenin.
źródło: NKJP: Janusz Pajewski: Historia powszechna 1871-1918, 1967
Górskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe powstało w 1952 r. jako kontynuator tradycji przedwojennego TOPR i przez kilkanaście lat podlegało PTTK.
źródło: NKJP: Czy wszyscy mamy płacić za wypadek w górach, Gazeta Wyborcza, 1992-02-27
Nie ma dziś w kinie kontynuatorów Tarkowskiego, a nasza wrażliwość na obraz filmowy uległa przez ostatnie lata znacznemu stępieniu.
źródło: NKJP: Tadeusz Sobolewski: Dzienniki i scenariusze Andrieja Tarkowskiego, Gazeta Wyborcza, 1999-04-16
Filozofowie poszukujący symetrii świata (byli wśród nich pitagorejczycy i kontynuatorzy myśli Platona), wierzyli, że dziejami kosmosu rządzi „rok doskonały” - okres, po którym wszystko rozpoczyna się na nowo.
źródło: NKJP: Jarosław Włodarczyk: Nauka, Gazeta Wyborcza, 1994-08-19
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. kontynuator
kontynuatorzy
ndepr kontynuatory
depr D. kontynuatora
kontynuatorów
C. kontynuatorowi
kontynuatorom
B. kontynuatora
kontynuatorów
N. kontynuatorem
kontynuatorami
Ms. kontynuatorze
kontynuatorach
W. kontynuatorze
kontynuatorzy
ndepr kontynuatory
depr -
+ kontynuator + KOGO/CZEGO -
Od: kontynuacja, kontynuować