dokształcić - Wielki słownik języka polskiego PAN

spowodować, że ktoś uzupełnił wiedzę lub umiejętności

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Edukacja i oświata

	Wiele cechów nie pozwalało kobietom kształcić uczniów, aby więc zatrudnić nowego czeladnika, musiały prosić o jego wyznaczenie władze cechowe lub dokształcić posiadanego ucznia u innego majstra. źródło: NKJP: Andrzej Chwalba (red.): Obyczaje w Polsce: od średniowiecza do czasów współczesnych, 2004
	[...] sam rozumiesz, że nie mogłem inaczej postąpić z kimś, kto udzielił mi tylu dobrych rad, no i w ogóle, w ciągu tego krótkiego czasu dokształcił mnie lepiej niż kilka wykładów uniwersyteckich. źródło: NKJP: Andrzej Anonimus: Nie nadaje się, przecież to jeszcze szczeniak, 1999
	Ale kiedy dokształceni nauczyciele dostaną te podwyżki, roczna średnia w całej oświacie rzeczywiście będzie wyższa od ubiegłorocznej o te 21,5 proc. źródło: NKJP: Wojciech Staszewski: Związki nauczycielskie protestują, Gazeta Wyborcza, 1997-03-18
	Firmom zależy na zdobyciu młodych pracowników, ale równocześnie narzekają, że dając pierwszą pracę, muszą się liczyć ze znacznymi wydatkami na dokształcenie nowego pracownika. źródło: NKJP: Studenci mogą spotkać się z firmami IT, Dziennik Internautów, 2006-11-16

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	dokształciłem +(e)m dokształcił	dokształciłam +(e)m dokształciła	dokształciłom +(e)m dokształciło	dokształciliśmy +(e)śmy dokształcili	dokształciłyśmy +(e)śmy dokształciły
2 os.	dokształciłeś +(e)ś dokształcił	dokształciłaś +(e)ś dokształciła	dokształciłoś +(e)ś dokształciło	dokształciliście +(e)ście dokształcili	dokształciłyście +(e)ście dokształciły
3 os.	dokształcił	dokształciła	dokształciło	dokształcili	dokształciły

bezosobnik: dokształcono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		dokształćmy
2 os.	dokształć	dokształćcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	dokształciłbym bym dokształcił	dokształciłabym bym dokształciła	dokształciłobym bym dokształciło	dokształcilibyśmy byśmy dokształcili	dokształciłybyśmy byśmy dokształciły
2 os.	dokształciłbyś byś dokształcił	dokształciłabyś byś dokształciła	dokształciłobyś byś dokształciło	dokształcilibyście byście dokształcili	dokształciłybyście byście dokształciły
3 os.	dokształciłby by dokształcił	dokształciłaby by dokształciła	dokształciłoby by dokształciło	dokształciliby by dokształcili	dokształciłyby by dokształciły

bezosobnik: dokształcono by

bezokolicznik: dokształcić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: dokształciwszy

gerundium: dokształcenie

imiesłów przymiotnikowy bierny: dokształcony

odpowiednik aspektowy: dokształcać

+

dokształcić

+

KOGO

Zob. kształcić