poduczyć - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

przekazać komuś jakieś wiadomości lub umiejętności, tak żeby w niewielkim stopniu uzupełnił swą wiedzę lub poznał podstawy czegoś

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Edukacja i oświata

pozaszkolne formy nauczania

	Może trzeba was trochę bitki poduczyć! - z uśmiechem odważnie zaglądał w oczy zdezorientowanemu oficerowi. źródło: NKJP: Jan Fudala: Niebo wasze czy nasze, Gazeta Krakowska, 2001-12-08
	Nie mam [...] technicznej możliwości, aby pana nieco poduczyć z genetyki i antropologii, więc zostaje mi tylko zdawkowa polemika. źródło: NKJP: Internet
	Rysowałam od dziecka, potem tata poprosił swojego znajomego, który maluje już od 10 lat, żeby trochę mnie poduczył. źródło: NKJP: (mal): Wyobraźnia wyzwolona, Dziennik Zachodni, 2004-05-17
	Do zerówki przyszły właśnie dzieci poduczone przez starsze koleżanki. źródło: NKJP: (GeP): Dzieci na drzewach, Gazeta Krakowska, 2002-03-18

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	poduczyłem +(e)m poduczył	poduczyłam +(e)m poduczyła	poduczyłom +(e)m poduczyło	poduczyliśmy +(e)śmy poduczyli	poduczyłyśmy +(e)śmy poduczyły
2 os.	poduczyłeś +(e)ś poduczył	poduczyłaś +(e)ś poduczyła	poduczyłoś +(e)ś poduczyło	poduczyliście +(e)ście poduczyli	poduczyłyście +(e)ście poduczyły
3 os.	poduczył	poduczyła	poduczyło	poduczyli	poduczyły

bezosobnik: poduczono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		poduczmy
2 os.	poducz	poduczcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	poduczyłbym bym poduczył	poduczyłabym bym poduczyła	poduczyłobym bym poduczyło	poduczylibyśmy byśmy poduczyli	poduczyłybyśmy byśmy poduczyły
2 os.	poduczyłbyś byś poduczył	poduczyłabyś byś poduczyła	poduczyłobyś byś poduczyło	poduczylibyście byście poduczyli	poduczyłybyście byście poduczyły
3 os.	poduczyłby by poduczył	poduczyłaby by poduczyła	poduczyłoby by poduczyło	poduczyliby by poduczyli	poduczyłyby by poduczyły

bezosobnik: poduczono by

bezokolicznik: poduczyć

imiesłów przysłówkowy uprzedni: poduczywszy

gerundium: poduczenie

imiesłów przymiotnikowy bierny: poduczony

odpowiednik aspektowy: poduczać

	+	poduczyć	+	KOGO + (CZEGO)
	+	poduczyć	+	KOGO + (z CZEGO)

Zob. uczyć