antonimiczny

  • jęz.  związany z antonimią
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Język

    • para antonimiczna; przymiotniki antonimiczne
  • W utworze zachowana zostaje wprawdzie antonimiczna łączliwość wyrazów, ale odwrotny jest stosunek konotacji semantycznych (kartofle - wykwintny przysmak, kawior - codzienne pożywienie).

    źródło: NKJP: Ewa Szkudlarek: Wskaźniki nawiązania we współczesnych tekstach polskich (na materiale współczesnej nowelistyki polskiej), 2002

    Przyczyny morfologiczne eliminowania redundancji to neutralizacja antonimicznych funkcji przedrostków werbalnych i specjalizacja znaczeniowa poszczególnych prefiksów.

    źródło: NKJP: Maria Witkowska-Gutkowska: Staropolskie prefiksalne dublety czasownikowe i ich współczesne odpowiedniki, 1999

    U Witkacego znajdujemy np. wyrażenie bardzo niezamożny, chociaż przymiotnik niezamożny nie jest stopniowalny, a tym samym nie przybiera określnika bardzo. Wchodzi on w opozycję komplementarną ze swoim przeciwczłonem zamożny, a nie antonimiczną .

    źródło: NKJP: Alicja Nagórko: Zarys gramatyki języka polskiego, 1996

    Połącz wyrazy w pary antonimiczne. 1.nowoczesny A. mikroskopijny 2. żwawy B. wulgarny 3. bezstronny C. łagodny 4. monumentalny D. gwałtowny 5.przyzwoity E. bezduszny 6. surowy F. staromodny 7.przezorny G. stronniczy 8. agresywny H. lekkomyślny 9. czuły l. pobłażliwy 10. opanowany J. niemrawy

    źródło: Internet: zadane.pl

  • część mowy: przymiotnik


    Stopień równy

    liczba pojedyncza
    m1 m2 m3 n1, n2 ż
    M. antonimiczny
    antonimiczny
    antonimiczny
    antonimiczne
    antonimiczna
    D. antonimicznego
    antonimicznego
    antonimicznego
    antonimicznego
    antonimicznej
    C. antonimicznemu
    antonimicznemu
    antonimicznemu
    antonimicznemu
    antonimicznej
    B. antonimicznego
    antonimicznego
    antonimiczny
    antonimiczne
    antonimiczną
    N. antonimicznym
    antonimicznym
    antonimicznym
    antonimicznym
    antonimiczną
    Ms. antonimicznym
    antonimicznym
    antonimicznym
    antonimicznym
    antonimicznej
    W. antonimiczny
    antonimiczny
    antonimiczny
    antonimiczne
    antonimiczna
    liczba mnoga
    p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe
    M. antonimiczni
    antonimiczni
    antonimiczne
    antonimiczne
    D. antonimicznych
    antonimicznych
    antonimicznych
    antonimicznych
    C. antonimicznym
    antonimicznym
    antonimicznym
    antonimicznym
    B. antonimicznych
    antonimicznych
    antonimicznych
    antonimiczne
    N. antonimicznymi
    antonimicznymi
    antonimicznymi
    antonimicznymi
    Ms. antonimicznych
    antonimicznych
    antonimicznych
    antonimicznych
    W. antonimiczni
    antonimiczni
    antonimiczne
    antonimiczne
  • Zob. antonim

CHRONOLOGIZACJA:
1992, Wawrz250
1975, Język Polski 1975 z. 4
Data ostatniej modyfikacji: 02.01.2016