teocentryzm
-
filoz. pogląd filozoficzny, według którego Bóg jest najwyższą wartością i celem istnienia ludzi oraz innych bytów
-
Ms. lp wymawiany: [te-ocentryźmie] lub [te-ocentryzmie].
-
[te-ocentrysm] lub [te-ocentryzm]
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność intelektualna człowieka
filozofia -
antonimy: antropocentryzm
-
W pierwszej części artykułu autorka wskazuje na rozwój sztuki bizantyńskiej, którą Kościół ujął w system teologiczno-liturgiczny; nastawiona była ona na teocentryzm antropomorficzny i miała wypracowaną teorię sztuki obrazowej, widoczną w ikonie [...].
źródło: NKJP: Waldemar Celan: Historia i bibliografia rozumowana bizantynologii polskiej (1800-1998), 1999
Średniowiecze – głównym nurtem jest teocentryzm, który czyni Boga przedmiotem zainteresowania twórców literatury i sztuki.
źródło: NKJP: Jolanta Talarczyk: Matura inna niż wszystkie, Dziennik Zachodni, 2002-05-10
Wyróżniłem cztery duże szkoły. Pierwsza jest związana z religią, teocentryzmem i idealizmem ontologicznym.
źródło: NKJP: (MW): Filozofia interesuje się nami, Dziennik Polski, 2008-06-12
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. teocentryzm
teocentryzmy
D. teocentryzmu
teocentryzmów
C. teocentryzmowi
teocentryzmom
B. teocentryzm
teocentryzmy
N. teocentryzmem
teocentryzmami
Ms. teocentryzmie
teocentryzmach
W. teocentryzmie
teocentryzmy
Inne uwagi
Zwykle lp
-
internac.
ang. theocentrism
fr. théocentrisme
niem. Theozentrismus
Złożenie z gr. theos 'bóg' i łac. centrum 'środek'.