teocentryzm

  • filoz.  pogląd filozoficzny, według którego Bóg jest najwyższą wartością i celem istnienia ludzi oraz innych bytów
  • Ms. lp wymawiany: [te-ocentryźmie] lub [te-ocentryzmie].

  • [te-ocentrysm] lub [te-ocentryzm]

  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Działalność intelektualna człowieka

    filozofia

  • antonimy:  antropocentryzm
  • W pierwszej części artykułu autorka wskazuje na rozwój sztuki bizantyńskiej, którą Kościół ujął w system teologiczno-liturgiczny; nastawiona była ona na teocentryzm antropomorficzny i miała wypracowaną teorię sztuki obrazowej, widoczną w ikonie [...].

    źródło: NKJP: Waldemar Celan: Historia i bibliografia rozumowana bizantynologii polskiej (1800-1998), 1999

    Średniowiecze – głównym nurtem jest teocentryzm, który czyni Boga przedmiotem zainteresowania twórców literatury i sztuki.

    źródło: NKJP: Jolanta Talarczyk: Matura inna niż wszystkie, Dziennik Zachodni, 2002-05-10

    Wyróżniłem cztery duże szkoły. Pierwsza jest związana z religią, teocentryzmem i idealizmem ontologicznym.

    źródło: NKJP: (MW): Filozofia interesuje się nami, Dziennik Polski, 2008-06-12

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m3

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. teocentryzm
    teocentryzmy
    D. teocentryzmu
    teocentryzmów
    C. teocentryzmowi
    teocentryzmom
    B. teocentryzm
    teocentryzmy
    N. teocentryzmem
    teocentryzmami
    Ms. teocentryzmie
    teocentryzmach
    W. teocentryzmie
    teocentryzmy

    Inne uwagi

    Zwykle lp

  • internac.

    ang. theocentrism

    fr. théocentrisme

    niem. Theozentrismus

    Złożenie z gr. theos 'bóg' i łac. centrum 'środek'.

CHRONOLOGIZACJA:
1915, Marian Zdziechowski: Pessymizm, romantyzm a podstway chrześcijaństwa, books.google.pl
Data ostatniej modyfikacji: 23.04.2018