rozpolitykować się
-
zająć się z pasją polityką - ogółem spraw związanych z zarządzaniem państwem, jego organizacją - i nie chcieć skończyć
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Funkcjonowanie państwa
działalność polityczna -
- Miast zająć się konkretnymi pracami w komisjach, radni przez trzy miesiące rozpolitykowali się bez miary. Teraz, nawet gdyby wybrali prezydenta, będą dalej ciągnąć polityczne spory.
źródło: NKJP: Anna Bikont: Konfitury ponad podziałami, Gazeta Wyborcza, 1994-09-24
Opolskie uchodziło przez lata za region politycznie senny. Ale to było kiedyś, teraz rozpolitykowaliśmy się na potęgę.
źródło: NKJP: most: To był rok na Opolszczyźnie, Trybuna Śląska, 2002-12-27
Oj, rozpolitykowało się Radomsko. Nigdy dotąd nie było tak burzliwej kampanii, jak przed ostatnimi wyborami do samorządów.
źródło: NKJP: Paweł Bera: Konieczna doza niepokoju, Gazeta Radomszczańska, 2009-02-18
Łatwo sobie wyobrazić, co nas czeka, jak będą przebiegały konsultacje, zabiegi, targi, podchody w tak licznym gremium. Rozpolitykuje się wtedy pół kraju. Złudne jest założenie, że dziennikarze czy naukowcy nie mają swoich kolegów, znajomych lub sympatii politycznych.
źródło: NKJP: Sprawozdanie stenograficzne z obrad Sejmu RP z dnia 01.10.2003
Podobnie publikujący w „Gazecie” pan [Andrzej] Osęka, a nawet Jan Józef Szczepański, który w ostatnio publikowanym u was wywiadzie nie powiedział na temat kultury ani słowa. Wszyscy rozpolitykowali się strasznie i o kulturze zupełnie zapomnieli.
źródło: NKJP: Monika Dzierżyńska: Telefoniczna opinia publiczna, Gazeta Wyborcza, 1993-11-02
-
część mowy: czasownik
aspekt: dokonany
Tryb oznajmujący
Czas przyszły
liczba pojedyncza liczba mnoga 1 os. rozpolitykuję się
rozpolitykujemy się
2 os. rozpolitykujesz się
rozpolitykujecie się
3 os. rozpolitykuje się
rozpolitykują się
Czas przeszły
liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n mo -mo 1 os. rozpolitykowałem się
+(e)m się rozpolitykował
rozpolitykowałam się
+(e)m się rozpolitykowała
rozpolitykowałom się
+(e)m się rozpolitykowało
rozpolitykowaliśmy się
+(e)śmy się rozpolitykowali
rozpolitykowałyśmy się
+(e)śmy się rozpolitykowały
2 os. rozpolitykowałeś się
+(e)ś się rozpolitykował
rozpolitykowałaś się
+(e)ś się rozpolitykowała
rozpolitykowałoś się
+(e)ś się rozpolitykowało
rozpolitykowaliście się
+(e)ście się rozpolitykowali
rozpolitykowałyście się
+(e)ście się rozpolitykowały
3 os. rozpolitykował się
rozpolitykowała się
rozpolitykowało się
rozpolitykowali się
rozpolitykowały się
bezosobnik: rozpolitykowano się
Tryb rozkazujący
liczba pojedyncza liczba mnoga 1 os. rozpolitykujmy się
2 os. rozpolitykuj się
rozpolitykujcie się
Tryb warunkowy
liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n mo -mo 1 os. rozpolitykowałbym się
bym się rozpolitykował
rozpolitykowałabym się
bym się rozpolitykowała
rozpolitykowałobym się
bym się rozpolitykowało
rozpolitykowalibyśmy się
byśmy się rozpolitykowali
rozpolitykowałybyśmy się
byśmy się rozpolitykowały
2 os. rozpolitykowałbyś się
byś się rozpolitykował
rozpolitykowałabyś się
byś się rozpolitykowała
rozpolitykowałobyś się
byś się rozpolitykowało
rozpolitykowalibyście się
byście się rozpolitykowali
rozpolitykowałybyście się
byście się rozpolitykowały
3 os. rozpolitykowałby się
by się rozpolitykował
rozpolitykowałaby się
by się rozpolitykowała
rozpolitykowałoby się
by się rozpolitykowało
rozpolitykowaliby się
by się rozpolitykowali
rozpolitykowałyby się
by się rozpolitykowały
bezosobnik: rozpolitykowano by się
bezokolicznik: rozpolitykować się
imiesłów przysłówkowy uprzedni: rozpolitykowawszy się
gerundium: rozpolitykowanie się
rodzaj gramatyczny: dk
liczba pojedyncza liczba mnoga M. rozpolitykowanie się
rozpolitykowania się
D. rozpolitykowania się
rozpolitykowań się
C. rozpolitykowaniu się
rozpolitykowaniom się
B. rozpolitykowanie się
rozpolitykowania się
N. rozpolitykowaniem się
rozpolitykowaniami się
Ms. rozpolitykowaniu się
rozpolitykowaniach się
W. rozpolitykowanie się
rozpolitykowania się
-
Od: polityka