osowiały

Szybko przeciął hol pełen rozgorączkowanych gości [...], chorych odzianych w szlafroki, sanitariuszy, jakichś podejrzanych osobników zerkających na boki oraz osowiałych pacjentów na wózkach inwalidzkich.

źródło: NKJP: Rafał Nowakowski: Rdza, 2008

Chcąc ożywić imaginację osowiałego przyjaciela, Garcia Marquez zapytał: - Fidel, a gdybyś, dajmy na to, mógł wybierać, co chciałbyś zrobić teraz, w tej chwili?

źródło: NKJP: Mirosław Banasiak: Kuba, Gazeta Wyborcza, 1998-01-09

Przecinam na ukos Rynek, na Szpitalnej osowiali, pijani od rana robotnicy leniwie burzą starą kamienicę, [...]

źródło: NKJP: Jerzy Pilch: Strofy o Bronku Maju, Polityka, 2003-06-28

Czujemy się zmęczeni, osowiali, przygnębieni. Źle śpimy, źle reagujemy, jesteśmy rozdrażnieni. Męczymy się, zatruwamy życie innym...

źródło: NKJP: Jolanta Lenartowicz: Wiosno, pozwól żyć, Polska Głos Wielkopolski, 2004-03-18

Na pytanie, co w Krakowie jest takiego specyficznego, że ludzie tutaj mają pozytywne nastawienie do życia, Jerzy Trela zwykł odpowiadać: Siarkowodór z Nowej Huty sprawia, że jesteśmy zwykle osowiali. Dlatego byle co może nas wprowadzić w stan euforyczny.

źródło: NKJP: Gabriela Pewińska: Ożywczy smutek, Gazeta Krakowska, 2002-08-02