-
1.b
świadczący o tym, że ktoś jest smutny i mniej aktywny niż zwykle -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Stany psychiczne człowieka
emocje i uczucia -
- osowiały wzrok; osowiała mina, twarz; osowiałe oczy
-
[...] wydało mi się, że nie wszyscy byli po stronie przewodniczącego. Niektórzy przyjmowali jego służbistą gorliwość z wyraźnie osowiałą miną i nie ukrywali swego niezadowolenia.
źródło: NKJP: Arkady Fiedler: Nowa przygoda: Gwinea, 1962
W pierwszej sali, kiedyś na pewno nowoczesnej, a nawet może modernistycznej, garbiło się przy szklanych stolikach sporo gości. Popatrzyli na nas osowiałymi oczami ludzi podchmielonych.
źródło: NKJP: Tadeusz Konwicki: Wniebowstąpienie, 2006
Po końskiej gimnastyce raćborskiej byłem wyczerpany do cna, ręka, w której trzymałem znicz, drżała. Szedłem, osowiałym wzrokiem mierząc kamienie, figury i znaki na grobach, bez uwagi czytając nazwiska, tytuły i daty.
źródło: NKJP: Marian Pilot: Na odchodnym, 2002
-
część mowy: przymiotnik
Stopień równy
liczba pojedyncza m1 m2 m3 n1, n2 ż M. osowiały
osowiały
osowiały
osowiałe
osowiała
D. osowiałego
osowiałego
osowiałego
osowiałego
osowiałej
C. osowiałemu
osowiałemu
osowiałemu
osowiałemu
osowiałej
B. osowiałego
osowiałego
osowiały
osowiałe
osowiałą
N. osowiałym
osowiałym
osowiałym
osowiałym
osowiałą
Ms. osowiałym
osowiałym
osowiałym
osowiałym
osowiałej
W. osowiały
osowiały
osowiały
osowiałe
osowiała
liczba mnoga p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe M. osowiali
osowiali
osowiałe
osowiałe
D. osowiałych
osowiałych
osowiałych
osowiałych
C. osowiałym
osowiałym
osowiałym
osowiałym
B. osowiałych
osowiałych
osowiałych
osowiałe
N. osowiałymi
osowiałymi
osowiałymi
osowiałymi
Ms. osowiałych
osowiałych
osowiałych
osowiałych
W. osowiali
osowiali
osowiałe
osowiałe
-
Zob. sowa