-
1.
książka opisująca herby szlacheckie oraz pochodzenie i historię szlacheckich rodów -
Używane w tytułach książek, np. Herbarz polski, Herbarz szlachty kaszubskiej.
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Zasady współżycia społecznego
stosunki, grupy i organizacje społeczne
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Środki masowego przekazu
wydawnictwa -
hiperonimy: książka
-
- popularny, znany herbarz; herbarz rodowy; polskie herbarze
- autor herbarza
-
- Już w wieku XIV mój przodek był podkomorzym w jednym z wielkopolskich powiatów - opowiada podczas jednego ze spotkań Związku Szlachty Polskiej starszy pan. Na potwierdzenie swoich słów wyciąga herbarz, dawne zdjęcia, zapisy dóbr ziemskich, papiery własności.
źródło: NKJP: Małgorzata Szymańska: Mają swoje Soplicowo, Dziennik Bałtycki, 2001-01-27
[...] Żukowie pieczętują się herbem Ślepowron i wymieniani są w herbarzu rodzin tatarskich Dziadulewicza.
źródło: NKJP: Jerzy Janicki: Krakidały, 2004
Herbarze podają, że rodzina ta przybyła do Boroszewa w XV w. ze Szwabii i od Boroszewa przyjęła nazwisko Boroszewski.
źródło: NKJP: Edward Breza: Boroszewo, gmina Tczew, Dziennik Tczewski, 1999-05-07
On się zaczytuje w herbarzach i śledzi koligacje rodzinne, jakby to miało jakiekolwiek znaczenie.
źródło: NKJP: Ryszard Sługocki: Na przekór i na bakier, 2008
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. herbarz
herbarze
D. herbarza
herbarzów
herbarzy
C. herbarzowi
herbarzom
B. herbarz
herbarze
N. herbarzem
herbarzami
Ms. herbarzu
herbarzach
W. herbarzu
herbarze
-
Zob. herb