-
1.
książk. miejsce, w którym nie ma wytyczonych dróg ani ścieżek i dlatego trudno odnaleźć tam orientację przestrzenną lub się przemieszczać -
CZŁOWIEK I TECHNIKA
Transport
transport lądowy -
- górskie, leśne, pustynne; afrykańskie, polskie, tatrzańskie bezdroża
- bezdroża Afryki, Chin, Rosji...; Bieszczad
- drogi i bezdroża
- jazda po bezdrożach
- pokonać/pokonywać bezdroża
- błądzić, jeździć, pobłądzić na bezdrożach
- błąkać się po bezdrożach
-
Na drugi dzień wszyscy w trójkę staliśmy w tym miejscu, gdzie droga się kończy, a zaczyna bezdroże.
źródło: NKJP: Wiesław Dymny: Opowiadnia zwykłe, 1997
Najprostsza droga do Cintry paradoksalnie nie wiedzie prosto na północ, bo przeszkadzają bezdroża i bagniste pojezierza.
źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Wieża jaskółki, 1997
W minionej dekadzie samochody terenowe i pseudoterenowe cieszyły się szaloną popularnością. Zwłaszcza w bogatych, rozwiniętych państwach: USA czy Japonii. Tam zresztą większość użytkowników rzadko zmuszała je do wysiłku pokonywania bezdroży.
źródło: NKJP: Andrzej Kublik: Koktajl buicka, Gazeta Wyborcza, 1998-02-27
Osady poszukiwaczy potrzebowały żywności i whisky, dowożonych śniegowymi bezdrożami przez psie zaprzęgi.
źródło: NKJP: Adam Frank: Zew krwi, CKM, nr 03/03, 2000
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: n2
liczba pojedyncza liczba mnoga M. bezdroże
bezdroża
D. bezdroża
bezdroży
C. bezdrożu
bezdrożom
B. bezdroże
bezdroża
N. bezdrożem
bezdrożami
Ms. bezdrożu
bezdrożach
W. bezdroże
bezdroża
-
Od: bez drogi lub bez dróg (zob. bez II, droga)