bibosz
-
przest. osoba lubiąca pić alkohol w towarzystwie
-
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Jedzenie i jego przygotowanie
używki -
Pani J. błagała mnie, żebym zabrał do siebie rozpijających jej męża biboszów. Zaciągnąłem więc ich obu na pięterko, obiecując poczęstować ich jałowcówką i oryginalnym węgierskim salami.
źródło: NKJP: Jerzy Zaruba: Z pamiętników bywalca, 2007
Widać, że fraszki układano wtedy dla zabawy, gwoli rozruszania zesztywniałej od wina głowy, że w swawolach tych brali udział bibosze, których cieszyło mozolne zestawianie rymów w pogoni za niewyszukanym, rubasznym i dość konwencjonalnym morałem.
źródło: NKJP: Tadeusz Konwicki: Wiatr i pył, 2008
Po poetyckich popisach wypiliśmy espresso w gospodzie Carina w Valentano, potem Jeśmontowicz zamówił Est Est Est, białe wino, którym zachwycił się barokowy bibosz, niemiecki biskup w podróży do Rzymu.
źródło: NKJP: Henryk Rozpędowski: Charleston, 2002
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. bibosz
bibosze
ndepr bibosze
depr D. bibosza
biboszów
biboszy
C. biboszowi
biboszom
B. bibosza
biboszów
biboszy
N. biboszem
biboszami
Ms. biboszu
biboszach
W. biboszu
bibosze
ndepr bibosze
depr -
łac. bibōsus 'pijak'