bibosz

  • przest.  osoba lubiąca pić alkohol w towarzystwie
  • CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

    Jedzenie i jego przygotowanie

    używki

  • Pani J. błagała mnie, żebym zabrał do siebie rozpijających jej męża biboszów. Zaciągnąłem więc ich obu na pięterko, obiecując poczęstować ich jałowcówką i oryginalnym węgierskim salami.

    źródło: NKJP: Jerzy Zaruba: Z pamiętników bywalca, 2007

    Widać, że fraszki układano wtedy dla zabawy, gwoli rozruszania zesztywniałej od wina głowy, że w swawolach tych brali udział bibosze, których cieszyło mozolne zestawianie rymów w pogoni za niewyszukanym, rubasznym i dość konwencjonalnym morałem.

    źródło: NKJP: Tadeusz Konwicki: Wiatr i pył, 2008

    Po poetyckich popisach wypiliśmy espresso w gospodzie Carina w Valentano, potem Jeśmontowicz zamówił Est Est Est, białe wino, którym zachwycił się barokowy bibosz, niemiecki biskup w podróży do Rzymu.

    źródło: NKJP: Henryk Rozpędowski: Charleston, 2002

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. bibosz
    bibosze
    ndepr
    bibosze
    depr
    D. bibosza
    biboszów
    biboszy
    C. biboszowi
    biboszom
    B. bibosza
    biboszów
    biboszy
    N. biboszem
    biboszami
    Ms. biboszu
    biboszach
    W. biboszu
    bibosze
    ndepr
    bibosze
    depr
  • łac. bibōsus 'pijak'

CHRONOLOGIZACJA:
1688, Kart XVII-XVIII
Data ostatniej modyfikacji: 23.01.2016