Czasem cisza, która nagle zapadała, była wyrazem strachu, gdy wokół szeregów bezbronnych kobiet goniły sfory esesmanów i esesmanek z psami i pejczami, w każdej chwili gotowych do uderzenia.
źródło: NKJP: Wanda Półtawska: I boję się snów, 2009
Dzieci, które mieszkają na ulicy, o świcie zbijają się w sfory. „Stado” jest czujne, bo od 1992 roku władze stolicy co jakiś czas robią czystki i je wywożą. Utworzono dla nich kilka obozów pod Chartumem, gdzie po przejściu na islam i przeszkoleniu wojskowym tych młodocianych żołnierzy wcielano do armii.
źródło: NKJP: Konrad Piskała: Sudan: czas bezdechu, 2010
Jak mi powiedział kiedyś pewien Polak zamieszkały w Londynie, to otwarcie od 1956 roku granicy polskiej dla krewnych kosztowało go prawie wszystkie ciułane przez lata oszczędności, bo rzuciła się nań z kraju sfora sióstr, ciotek i siostrzeńców, żądając jadła, napitków, rozrywek.
źródło: NKJP: Jerzy Stawiński: Piszczyk, 1997
Jej pomysł, by zdobyć polskie zaświadczenie na stały pobyt, okazał się fatalny. Natychmiast miała przeciw sobie tamtych dwoje i sforę urzędników.
źródło: NKJP: Paweł Huelle: Opowieści chłodnego morza, 2008
Ale czy to jedno zdanie było warte kilkunastoletnich wysiłków, ataków wściekłości w Sejmie, wytresowania i spuszczenia ze smyczy całej sfory dziennikarzy by ujadali na lustrację i dekomunizację?
psł.*sъvora'to, co łączy, spaja, służy do połączenia, umocowania czegoś'
Od: psł. przedrostkowego czasownika *sъ-verti 'zewrzeć, połączyć' (zob. zewrzeć); oboczność samogłoski rdzennej *e : *o w tego typu derywacji regularna. Rozwój znaczenia: 'to, co zwiera, łączy, spaja' > 'spleciony sznur czy linka' > 'sznur, smycz, do której przywiązano grupę psów myśliwskich' > 'grupa psów gończych, uwiązanych do rzemienia lub sznura' > 'gromada psów myśliwskich' (Bor)
