pasożytnictwo

Zjawisko pasożytnictwa jest powszechne u organizmów cudzożywnych, rzadko natomiast wśród roślin samożywnych.

źródło: NKJP: Krystyna Falińska: Ekologia roślin, 1996

Ich późniejsza ewolucja polegała na upraszczaniu budowy w związku z przejściem do środowiska życia między ziarnami osadu (interstycjalnego) bądź do pasożytnictwa.

źródło: NKJP: Jerzy Dzik: Dzieje życia na ziemi: wprowadzenie do paleobiologii, 1992

Wytworzenie się jelita było zjawiskiem wtórnym, chronologicznie znacznie późniejszym i wystąpiło tylko w linii prowadzącej do Monogenea, w związku z ich wtórnym przejściem do pasożytnictwa zewnętrznego i zmianą sposobu odżywiania się.

źródło: NKJP: Teresa Pojmańska, Danuta Cielecka: Tasiemce (Cestoda) związane ze środowiskiem wodnym: (ze 172 rysunkami w tekście), 2001

Jemioła pospolita rozwija się na drzewach liściastych: topoli, wierzbie, głogu lub jabłoni; jemioła jodłowa na jodle, a rozpierzchła, o żółtych jagodach, na sośnie. Ta ostatnia w swoim pasożytnictwie przekracza wszelkie granice, atakując blisko ze sobą spokrewnionego gązewnika, żyjącego na dębach, a spotykano ją nawet rosnącą na osobnikach własnego gatunku.

źródło: NKJP: A jemioła z krzywd wesoła!, Dziennik Polski, 2004-03-10

Nadpasożytnictwo jest pasożytnictwem wyższego rzędu - żywicielem pasożyta jest inny pasożyt. Zjawisko to występuje także wśród grzybów.

źródło: Hanna Będkowska: Niezbędnik edukatora, 2010 (books.google.pl)