prenumerator - Wielki słownik języka polskiego PAN

osoba otrzymująca przez pewien czas kolejne numery czasopisma lub jakiegoś innego wieloczęściowego wydawnictwa, za które z góry zapłaciła

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Środki masowego przekazu

prasa

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Środki masowego przekazu

wydawnictwa

hiperonimy:

abonent

nowi, przyszli, stali prenumeratorzy
prenumerator biuletynu, czasopisma, gazety, kwartalnika, magazynu, miesięcznika, pisma
prenumeratorzy i czytelnicy
klub; karta prenumeratora; grono, lista prenumeratorów
bilety, nagrody, prezenty, zaproszenia; konkurs dla prenumeratorów
prenumeratorzy otrzymają coś
zostać prenumeratorem

	Każdy prenumerator otrzymuje bezpłatnie specjalną skrzynkę, do której wcześnie rano jest dostarczana gazeta. źródło: NKJP: (ali): Wcześniej niż świeże bułeczki, Dziennik Bałtycki, 2001-06-28
	Nasi prenumeratorzy cieszą się specjalnymi przywilejami. Każdą z płyt i książek wydawanych w ramach naszych kolekcji mogą kupić po niższej, promocyjnej cenie. źródło: NKJP: (wola): W bajkowej krainie?, Dziennik Zachodni, 2005-08-12
	Ponieważ nie jesteśmy obecnie w stanie określić stałej ceny naszego miesięcznika (będzie ona zależna od kosztów), naszych prenumeratorów będziemy informowali o wyczerpaniu opłaty, wysyłając ostatni opłacony numer pisma. źródło: NKJP: (ms): Zielone Brygady. Pismo Ekologów, 1994-07-01
	Pan Zygmunt, znany przemyski przedsiębiorca branży rowerowej, wielki miłośnik podróży, czyta nas od 40 lat, a od ponad 10 jest naszym stałym prenumeratorem. źródło: NKJP: Mariusz Godos: Czytam od deski do deski, Życie Podkarpackie, 2007-07-11

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

+

prenumerator

+

(CZEGO)

Od: prenumerata; wyraz prawdopodobnie utworzony przez A. Mickiewicza zamiast prenumerant (Bańk)