-
1.
wulg. ubikacja - pomieszczenie -
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Najbliższe środowisko życia człowieka
dom/inne miejsca zamieszkania i ich otoczenie -
Na ulicy był asfalt, zaraz za rogiem stawał autobus, sklepy, woda w kranie, sracz w kącie podwórka, ale miasto.
źródło: NKJP: Andrzej Stasiuk: Taksim, 2009
Tylko że papieru do sracza nie można było dostać.
źródło: NKJP: Sławomir Mrożek: Teatr 1 (Miłość na Krymie 1993, Wdowy 1992, Portret 1987, Kontrakt 1986), 1986
Przez rok od przyznania Polsce Euro 2012 nikt nie był w mocy na Stadionie X-lecia najprymitywniejszego sracza wybudować [...].
źródło: NKJP: Drugi Dziennik, Dziennik Polski, 2008-04-18
Przez godzinę był spokój. Później za drzwiami do ustępu zaczął się ruch. Podstawili wagon z zamkniętym sraczem.
źródło: NKJP: Ryszard Sługocki: Na przekór i na bakier, 2008
Wy się nie możecie powstrzymać od pisania po sraczach, Piszczyk? - zapytał naczelnik.
źródło: NKJP: Jerzy Stawiński: Piszczyk, 1997
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1, m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. sracz
sracze
D. sracza
sraczów
sraczy
C. sraczowi
sraczom
B. sracza
sracz
sraczów
sraczy
sracze
N. sraczem
sraczami
Ms. sraczu
sraczach
W. sraczu
sracze
ndepr sracze
depr -
Zob. srać