-
1.
osoba, która urządza awantury (gwałtowne kłótnie) lub ma do tego skłonność -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
określenia człowieka ze względu na jego usposobienie
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Relacje międzyludzkie
określenia osób wchodzących w relacje międzyludzkie -
- domowy; pijany awanturnik
- awanturnik i pijak
- obezwładnić, uspokoić, zatrzymać awanturnika
-
Małżeńska kłótnia w mieszkaniu przy ul. Kołłątaja miała tragiczne zakończenie. Żona awanturnika z ciężkimi obrażeniami ciała trafiła do słupskiego szpitala.
źródło: NKJP: (elew): Awantura z nożem, Dziennik Bałtycki, 2011
Czasem wystarczy jednak pokazać awanturnikowi oko kamery, a ten błyskawicznie się uspokaja - dodaje specjalista od monitoringu w firmie ochraniającej puby. Im doskonalszy sprzęt tym większa pewność, że w przypadku „zadymy” awanturnicy zostaną zidentyfikowani.
źródło: NKJP: Express Ilustrowany, 2001-08-14
Dwudziestokilkuletni młodzieńcy dotkliwie pobili mężczyznę, zabrali mu dokumenty oraz papierosy. O zajściu natychmiast policję powiadomili świadkowie zajścia. Udało się złapać trzech awanturników. Zatrzymano ich w komisariacie w celu ustalenia tożsamości oraz wyjaśnienia zajścia.
źródło: NKJP: Dziennik Powiatu Bytowskiego, 2011
W pewnym momencie w ruch poszły pięści, a jeden z awanturników sięgnął po pistolet. Padł tylko jeden strzał. Kula trafiła w brzuch 42-letniego uczestnika awantury.
źródło: NKJP: Trybuna Śląska, 2003-05-05
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. awanturnik
awanturnicy
ndepr awanturniki
depr D. awanturnika
awanturników
C. awanturnikowi
awanturnikom
B. awanturnika
awanturników
N. awanturnikiem
awanturnikami
Ms. awanturniku
awanturnikach
W. awanturniku
awanturnicy
ndepr awanturniki
depr -
Zob. awantura