-
2.
pejorat. prowokacyjna, ryzykowna i niebezpieczna działalność polityczna lub społeczna -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Funkcjonowanie państwa
działalność polityczna -
- awanturnictwo gospodarcze, polityczne
- awanturnictwo w polityce
- awanturnictwo i pieniactwo
- uprawiać awanturnictwo
-
Kręcenie nosem na taką strategię, przedłużanie negocjacji z unijnymi partnerami, forsowanie własnych pomysłów nie kojarzyło się z polityczną roztropnością i inteligencją, lecz z awanturnictwem, megalomanią i wieloma innymi wadami.
źródło: NKJP: Ryszard Legutko: Czy jesteśmy narodem naśladowców?, Dziennik Polski, 2005-09-09
Propozycję przyspieszonych wyborów działacze akcji nazywają politycznym awanturnictwem.
źródło: NKJP: Anna Bogusz, Dorota Macieja, Zofia Wojtkowska: Bitwa warszawska Potrzebny jest drugi cud nad Wisłą, Wprost, nr 21, 1999
Jako człowiek o konserwatywnych przekonaniach i samouk o ograniczonej wizji świata, kierował się zasadami, które do minimum miały ograniczyć awanturnictwo w polityce.
źródło: NKJP: Janusz Rolicki: Edward Gierek: życie i narodziny legendy, 2002
W rankingu jak w lustrze odbija się sejmowa codzienność: niewiele silnych osobowości, uporczywa niechęć do pracy, za to wielka ochota do awanturnictwa.
źródło: NKJP: Janina Paradowska: Atak debiutantów, Polityka, 2002-08-03
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: n2
liczba pojedyncza liczba mnoga M. awanturnictwo
awanturnictwa
D. awanturnictwa
awanturnictw
C. awanturnictwu
awanturnictwom
B. awanturnictwo
awanturnictwa
N. awanturnictwem
awanturnictwami
Ms. awanturnictwie
awanturnictwach
W. awanturnictwo
awanturnictwa
Inne uwagi
Zwykle lp
-
Zob. awanturnik