ugadać - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

pot. w rozmowie z kimś ustalić, co ma być lub jakie ma być

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Działalność intelektualna człowieka

nazwy działań intelektualnych człowieka

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Relacje międzyludzkie

określenia relacji międzyludzkich

hiperonimy:

ustalić

Z tydzień przed świętami ugadaliśmy sprawę, co i jak robić i od czego zacząć.

źródło: NKJP: Piotr Śliwiński: Dziki kąt, 2007

Szybko ugadano, że turysta wsiadałby do kolejki na stacji PKP w Piwnicznej, a wysiadał przy stanicy flisackiej w Szczawnicy.

źródło: NKJP: Henryk Szewczyk: Wsiąść do kolejki, Gazeta Krakowska, 2002-03-22

Na ich wizytę czekają z nadzieją władze miasta, które mają do ugadania parę pilnych spraw.

źródło: NKJP: Marek Świercz: O Unię na noże, Trybuna Śląska, 2003-04-25

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

bezosobnik: ugadano

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		ugadajmy
2 os.	ugadaj	ugadajcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	ugadałbym bym ugadał	ugadałabym bym ugadała	ugadałobym bym ugadało	ugadalibyśmy byśmy ugadali	ugadałybyśmy byśmy ugadały
2 os.	ugadałbyś byś ugadał	ugadałabyś byś ugadała	ugadałobyś byś ugadało	ugadalibyście byście ugadali	ugadałybyście byście ugadały
3 os.	ugadałby by ugadał	ugadałaby by ugadała	ugadałoby by ugadało	ugadaliby by ugadali	ugadałyby by ugadały

bezosobnik: ugadano by

bezokolicznik: ugadać

imiesłów przysłówkowy uprzedni: ugadawszy

gerundium: ugadanie

imiesłów przymiotnikowy bierny: ugadany

odpowiednik aspektowy: ugadywać

	+	ugadać	+	CO
	+	ugadać	+	że ZDANIE

Zob. gadać