bachantka

Jak wiem z dawniejszych opowiadań, w dniu tym przekupki krakowskie, upiwszy się, tańcowały pośród rynku krakowskiego, łapiąc przechodniów i zapraszały ich do tańca ze sobą. Nikt się nie wywinął tym bachantkom, choćby to był najgodniejszy; i trudno było inaczej tańca uniknąć, chyba się okupując małym datkiem.

źródło: NKJP: Skąd zabawa?, Dziennik Polski, 2006-02-25

Bardzo późno zjawił się mąż Basi, pan Lisowski, starszy od nas, we fraku i dość sztywny, żeby zabrać swoją bachantkę do domu.

źródło: NKJP: Monika Żeromska: Wspomnienia, 2007

Obrazek sielski, wprost idylliczny, godny pędzla barokowych pejzażystów, którzy swe gracje i bachantki chętnie umieszczali w podobnej scenerii.

źródło: NKJP: Jan Gać: W ojczyźnie Majów, 2007

Ona wybrała za kochanka chłopaka znad Oki Sieriożę Jesienina... A przecież klęczał i przysięgał miłość ruskiej bachantce Annie Achmatowej.

źródło: NKJP: Wojciech Żukrowski: Za kurtyną mroku. Zabawa w chowanego, 1995