-
1.a
książk. stanowisko aspiranta - osoby zatrudnionej w instytucie naukowym w Rosji, na Ukrainie, a dawniej w ZSRR, przygotowującej się do samodzielnej pracy naukowej -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność intelektualna człowieka
działalność naukowa -
- aspirantura w Instytucie Literackim, Filozofii...; w Uniwersytecie Jagiellońskim, Moskiewskim...
-
[...] bracia Iwanowicze [...] oświadczyli wprost, że nie pozwolą jej na obronę pracy doktorskiej (a to były ostatnie miesiące przed czerwcowym terminem i rozprawa była już niemal gotowa) i złamią jej karierę naukową, bo takie uczone wymoczki wcale nie są krajowi potrzebne. Bardzo ją to przestraszyło, uwierzyła im bez wahania, że zostanie przepędzona z aspirantury [...].
źródło: NKJP: Aleksander Sołżenicyn: Krąg pierwszy, 1996
Szanowany powszechnie profesor o groźnym spojrzeniu spod nastroszonych brwi, z pustym rękawem prawej ręki, którą stracił w 1920 roku, otwarcie uprzedził mnie, że etatu dla mnie nie ma, na aspiranturę wysłano bowiem Mirosława Wierzchowskiego, absolwenta historii, asystenta Ludwika Bazylowa, który po powrocie przejmie swoje obowiązki.
źródło: NKJP: Rene Śliwowski, Wiktoria Śliwowska: Rosja - nasza miłość, 2008
Zrobiłem dyplom w Instytucie Wysokich Energii, ale na aspiranturę mnie nie wzięli, bo byłem Żydem.
źródło: NKJP: Henryk Grynberg: Drohobycz, Drohobycz, 1997
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. aspirantura
aspirantury
D. aspirantury
aspirantur
C. aspiranturze
aspiranturom
B. aspiranturę
aspirantury
N. aspiranturą
aspiranturami
Ms. aspiranturze
aspiranturach
W. aspiranturo
aspirantury
Inne uwagi
Zwykle lp
-
Od: aspiracja, aspirować