aspirantura

Nie wystarczy tylko chcieć, aby zostać kamedułką. Do złożenia ślubów wieczystych droga jest daleka [...]. Pierwszym etapem bywa zazwyczaj korespondencja z mniszkami, rozmowy telefoniczne. Potem niektóre potencjalne kandydatki zapraszane są do Złoczewa na miesiąc. Jest to dla nich okazja na bliższe zapoznanie się z życiem zakonnym. Kolejny etap to miesięczna aspirantura, a potem już rok postulatu.

źródło: NKJP: Dariusz Piekarczyk: I ślubuję milczenie, Dziennik Łódzki, 2003-11-14

Część instruktorów szkoli w sposób ta­trzański, inni natomiast przyjmują skałkowe re­guły gry. Nie rozstrzygając tutaj, która z metod jest lepsza, należy stwierdzić, że poziom szkolenia skałkowego nie dorównuje poziomowi szkolenia tatrzańskiego. Jedna z głównych przyczyn tkwi za­pewne w tym, że nawet wzorowa aspirantura w Ta­trach w ogóle nie uczy metodyki instruktażu skał­kowego.

źródło: Wojciech Święcicki: Betlejemskie gwiazdy, taternik, 1991 (pza.org.pl)

Ostatnim etapem pobytu w Głoskowie może być aspirantura. Aspirantem można zostać za zgodą społeczności. Z zasady przy okazji prośby o aspiranturę rozmawia się o całej drodze, jaką przeszedł aspirant w Ośrodku. [...] Swoją postawą, zachowaniami, stosunkiem do ludzi ma za zadanie przekonać społeczność, że jest już gotowy do normalnego życia poza Ośrodkiem.

źródło: NKJP: Wojciech Wanat: Rok w Monarze, 2006