berdysz
-
topór o długim drewnianym trzonie i silnie zakrzywionym ostrzu stanowiący uzbrojenie piechoty w XVI i XVII w.
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Wojsko i wojna
broń
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne -
hiperonimy: topór
-
Dymitr ukazał się z berdyszem w ręku, ale ze spiskowcami pertraktował odważny Basmanow.
źródło: NKJP: Jerzy Besala: Świt długich noży, Polityka, 2006-05-20
Drugiemu, uzbrojonemu w coś w rodzaju krótkiego berdysza, rozpłatał brzuch.
źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Miecz przeznaczenia, 1992
Słońce grało na żeleźcach halabard, po ostrzach berdyszy, pik i kos bojowych ześlizgiwało się promieniami w dół, pomiędzy pył i kamienie, które wkrótce oblekły się w rdzawą barwę.
źródło: NKJP: Anna Brzezińska: Letni deszcz. Sztylet - fragment 2, Esensja, 2009-11-08
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. berdysz
berdysze
D. berdysza
berdyszów
berdyszy
C. berdyszowi
berdyszom
B. berdysz
berdysze
N. berdyszem
berdyszami
Ms. berdyszu
berdyszach
W. berdyszu
berdysze
-
może węg. bárd 'topór'
może łac. śred. barducium 'oszczep, siekierka'
Od 1. połowy XVII w. bardysz.