-
1.a
roślina o szorstkich liściach i dużych, różnokolorowych kwiatach, mających okrągły kształt, kwitnąca jesienią -
D. C. Ms. lp i D. lm wymawiane: [cyńji].
-
[cyńja]
-
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Świat roślin
rośliny ogrodowe i doniczkowe
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Świat roślin
rośliny ozdobne -
hiperonimy: roślina
-
- cynie i astry
-
Sześcioletnia Oliwia i jej czteroletni brat Adam spędzają wakacje u babci [...]. Uwielbiają jej ogród – codziennie podlewają kolorowe cynie, ulubione kwiaty ich babci.
źródło: NKJP: (AS PIT MICH): Słoneczne strony, Gazeta Poznańska, 2003-07-30
Pięć arów, parę kroków od bloku, to jej królestwo. Truskawki, cynie, turki, astry, georginie, róże (tej zimy wymarzły), kabaczki.
źródło: NKJP: Włodzimierz Nowak: Obwód głowy, 2007
Zobacz, te cynie jakoś się słabo w tym roku udały!
źródło: NKJP: Dariusz Banek: Samo życie, 2010
Przy rabatce z cyniami i aksamitkami stała śmieszna drewniana ławeczka, wykonana z deski i dwóch grubych, okrągłych kloców.
źródło: NKJP: Małgorzata Musierowicz: Dziecko piątku, 1993
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. cynia
cynie
D. cynii
cynii
neut cynij
char C. cynii
cyniom
B. cynię
cynie
N. cynią
cyniami
Ms. cynii
cyniach
W. cynio
cynie
-
p.-łac. Zinnia
Od: nazwiska: Johann Gottfried Zinn (1727-1759), niemiecki botanik.