biofizyk
-
naukowiec zajmujący się biofizyką - dziedziną wiedzy
-
Jeżeli wyrazu biofizyk używamy w odniesieniu do kobiety, we wszystkich kontekstach może występować forma równokształtna z M. lp., a wyraz może przyłączać formy żeńskie czasownika i przymiotnika, np. biofizyk przyszła, spotkanie ze znaną biofizyk, Anną Kowalską. Może też zostać zachowana odmiana i składnia charakterystyczna dla rzeczowników rodzaju m1, np.: spotkanie ze znanym biofizykiem, Alicją Kowalską.
-
[bjofizyk] lub [biofizyk]
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność intelektualna człowieka
działalność naukowa
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA
Budowa i funkcjonowanie ciała ludzkiego
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Świat roślin
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Świat zwierząt -
- biofizycy i biolodzy, biofizycy i lekarze
-
To właśnie brak [...] świetlnych bodźców jest przyczyną depresji w okresach niedoborów nasłonecznienia, np. jesienią - wyjaśnia biofizyk dr Mariusz Cymerski z Torunia, który stosuje i propaguje leczenie spolaryzowanym światłem.
źródło: NKJP: (KAK): Światło na depresję, Nasze Miasto Kraków, 2003-10-09
Marta jest biofizykiem, pracowała w krakowskim Instytucie Biologii Molekularnej, napisała pracę magisterską o „Badaniach modelowych nad radioochronną funkcją melaniny”.
- Melanina - tłumaczy - to substancja w komórce ludzkiej, która pochłania energię słoneczną i zabarwia się. Wtedy właśnie człowiek jest opalony.źródło: NKJP: Monika Piątkowska: Nikt nie pomoże pisarzowi, Gazeta Wyborcza, 1994-11-18
Dr Ulrich Warnke, niemiecki biofizyk, mierzył pole elektromagnetyczne, jakie wytwarzają mięśnie i nerwy w czasie pracy.
źródło: NKJP: Lilia w polu magnesu, Gazeta Poznańska, 2003-09-16
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. biofizyk
biofizycy
ndepr biofizyki
depr D. biofizyka
biofizyków
C. biofizykowi
biofizykom
B. biofizyka
biofizyków
N. biofizykiem
biofizykami
Ms. biofizyku
biofizykach
W. biofizyku
biofizycy
ndepr biofizyki
depr -
Zob. biofizyka