-
2.
pogląd, który odrzuca możliwość oceny postępowania człowieka według kryteriów moralnych i neguje moc obowiązującą uznanych społecznie norm moralnych -
Ms. lp wymawiany: [amoraliźmie] lub [amoralizmie].
-
[amoralizm] lub [amoralism]
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność intelektualna człowieka
filozofia
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Ocena i wartościowanie
wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia -
W wersji skrajnej (jako amoralizm) immoralizm domaga się w ogóle zniesienia wszelakiej etyki i moralnych ograniczeń jednostki.
źródło: NKJP: Internet
[...] „Ateizm polityczny [...] wsparty pseudoliberalizmem, amoralizmem zachodnim i wschodnim oraz nienawiścią do Kościoła katolickiego chce u nas nad wszystkim zapanować, niszcząc wszystko, co nasze. [...]
źródło: NKJP: Roman Graczyk: Znak sprzeciwu, znak przymusu, Gazeta Wyborcza , 1995-07-01
O ile dla Nietzschego, twierdził, amoralizm (podobnie antychrześcijańskość) był jedynie literacką bagatelką, ideową zabawą Europejczyka, Leontjew - gdyby tylko dać mu moc i władzę - ogniem i krwią zalałby Europę.
źródło: NKJP: Marian Broda: Historia a eschatologia : studia nad myślą Konstantego Leontjewa i „zagadką Rosji”, 2001
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. amoralizm
amoralizmy
D. amoralizmu
amoralizmów
C. amoralizmowi
amoralizmom
B. amoralizm
amoralizmy
N. amoralizmem
amoralizmami
Ms. amoralizmie
amoralizmach
W. amoralizmie
amoralizmy
Inne uwagi
Zwykle lp
-
internac.
ang. amoralism
fr. amoralisme
niem. Amoralismus
Zob. moralizm