-
1.
w starożytnym Rzymie: jeden z czterech cesarzy, którzy jednocześnie zarządzali imperium -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Funkcjonowanie państwa
władza państwowa
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne -
[...] cesarz Dioklecjan podzielił władzę, wprowadzając tetrarchię – rządy czterech władców [...]. Po śmierci pierwszych tetrarchów (Konstancjusza Chlorusa w 306 r., Galeriusza w 311 r.) rozpoczęły się walki o ponowne skupienie całej władzy.
źródło: Internet: christiani.org.pl
W 296 r. Konstancjusz, jeden z czterech tetrarchów [...], wyprawił się do Brytanii i w bitwie pod Silchester pokonał armię Allektusa.
źródło: NKJP: Sławomir Leśniewski: Zza muru Hadriana, Polityka, 2007-11-24
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. tetrarcha
tetrarchowie
ndepr tetrarchy
depr D. tetrarchy
tetrarchów
C. tetrarsze
tetrarchom
B. tetrarchę
tetrarchów
N. tetrarchą
tetrarchami
Ms. tetrarsze
tetrarchach
W. tetrarcho
tetrarchowie
ndepr tetrarchy
depr -
łac. tetrarchēs
z gr. tetrarchēs
Od: tetra- ‛cztero'- + árchō 'panuję'