miejski - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.c

służący do przemieszczania się po mieście lub w obrębie kilku miast blisko siebie położonych

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Najbliższe środowisko życia człowieka

miasto

CZŁOWIEK I TECHNIKA

Transport

transport lądowy

miejski autobus, pojazd, przewoźnik, tramwaj, transport (drogowy, szynowy, wodny), miejska (szybka) kolej, (szybka) kolejka, komunikacja, miejskie środki komunikacji
miejski i podmiejski

	Według prokuratury 11 lutego wczesnym rankiem napadli oni na jadącego kolejką miejską 21-letniego studenta Akademii Medycznej w Gdańsku Ireneusza Reglińskiego. źródło: NKJP: Roman Daszczyński, Gazeta Wyborcza, 1996-10-23.
	Zmieniono trasę jazdy miejskich autobusów, a mieszkańców i osoby pracujące w okolicy wyposażono w specjalne przepustki. źródło: NKJP: Elżbieta Ringer: Spotkanie za murem, Dziennik Polski, 2002-02-01
	Podklasa ta obejmuje: działalność zapewniającą miejski i podmiejski przewóz pasażerów po wyznaczonych trasach i według ustalonego rozkładu jazdy. źródło: NKJP: Dz.U. z 2004 r. Nr 33, poz. 289
	Przejazdy autobusami i tramwajami miejskimi 7 czerwca będą w Toruniu bezpłatne. źródło: NKJP: Andrzej Dembowski: 7 czerwca - porady komunikacyjne, 1999

część mowy: przymiotnik

Stopień równy

	+	miejski	+
szyk: neutralny

Zob. miasto