impromptu
-
muz. liryczny utwór muzyczny złożony z trzech części, z których środkowa utrzymana jest w nastroju wyraźnie odmiennym od początkowej i końcowej, typowy dla romantycznej muzyki fortepianowej
-
[ęprąptü]
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność artystyczna człowieka
muzyka -
hiperonimy: utwór
-
Wszystkie dzieła Chopina ułożyłem w osiem programów koncertowych. Pierwszy z nich, zbudowany zgodnie z dawną tradycją, złoży się z ballad wykonywanych na przemian z impromptu.
źródło: NKJP: Iść za muzyką, Dziennik Polski, 1998-12-24
Fryderyk Chopin doprowadził impromptu do symetrycznej doskonałości.
źródło: NKJP: Internet
Popisy wokalne wzbogacił pianistycznie [...] Andrzej Tatarski (dwa impromptu, a także serenada w opracowaniu Ferenca Liszta).
źródło: NKJP: X: Schubertowi na urodziny, Polska Głos Wielkopolski, 2007-06-20
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: n2
liczba pojedyncza liczba mnoga M. impromptu
impromptu
D. impromptu
impromptu
C. impromptu
impromptu
B. impromptu
impromptu
N. impromptu
impromptu
Ms. impromptu
impromptu
W. impromptu
impromptu
-
fr.